Το μαγικό βασίλειο των ζώων εκτείνεται σε 10 εκτάρια γης, κοντά στη θάλασσα. Εδώ υπάρχουν λίμνες, ποταμάκια και μικροί καταρράκτες, καθώς και μονοπάτια που περνούν δίπλα από τις κατοικίες ερπετών, αρπακτικών, πιθήκων και ποικίλων πτηνών. Στον ζωολογικό κήπο επικρατεί μια ξεχωριστή ατμόσφαιρα γεμάτη χρώματα και ήχους. Και, φυσικά, δεν πρέπει να χάσετε την καθημερινή παράσταση με τους παπαγάλους, η είσοδος στην οποία περιλαμβάνεται στην τιμή του εισιτηρίου.
Η πρόσβαση στον ζωολογικό κήπο δεν είναι καθόλου δύσκολη. Αν μένετε σε κάποιο από τα ξενοδοχεία της Πάφου, ρωτήστε στη ρεσεψιόν πότε μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τη δωρεάν μεταφορά. Μπορείτε επίσης να πάτε μόνοι σας με το αστικό λεωφορείο, αλλά θα χρειαστεί να κάνετε αλλαγή: πρώτα να φτάσετε στο Κοραλλένιο Κόλπο (Coral Bay) με το λεωφορείο της γραμμής 615 και, στη συνέχεια, να αλλάξετε στη γραμμή 616, που οδηγεί στο ζωολογικό κήπο. Με αυτοκίνητο, πρέπει να πάρετε τον δρόμο που ακολουθεί την ακτή προς τον Ακάμα, με κατεύθυνση προς το Coral Bay, την Πεγιά και τον Άγιο Γεώργιο. Αφού περάσετε τις στροφές για το Coral Bay και την Πεγιά, ακολουθήστε τις πινακίδες, οι οποίες θα σας βοηθήσουν να μην χαθείτε.
Το καλοκαίρι, κατά τη διάρκεια της ζεστής περιόδου, είναι προτιμότερο να φτάσετε στο ζωολογικό κήπο είτε ακριβώς με το άνοιγμα (9 π.μ.) είτε στις 16:30 – τότε δεν θα κάνει τόσο ζέστη. Η παραδοσιακή παράσταση με τους παπαγάλους πραγματοποιείται τρεις φορές την ημέρα: στις 12:00, στις 14:30 και στις 17:00.
Φτάσαμε στο ζωολογικό κήπο το πρωί, γύρω στις 10:00. Ήταν αρχές άνοιξης – η ιδανική εποχή για βόλτες στον καθαρό αέρα. Ήδη από το πάρκινγκ ακούγονται οι μαγευτικοί ήχοι του ζωικού βασιλείου: οι δυνατές κραυγές των παγώνων, το κελάηδισμα των εξωτικών πουλιών και οι «φωνές» των πιο σοβαρών ζώων, που συγχωνεύονται σε μια συγκινητική κακοφωνία.
Τα εισιτήρια δεν είναι φθηνά: στην κορύφωση της τουριστικής περιόδου κοστίζουν 15,50 € για ενήλικες και 8,50 € για παιδιά. Με τα εισιτήρια αυτά μπορείτε να παραμείνετε στον χώρο του ζωολογικού κήπου όλη την ημέρα, καθώς και να παρακολουθήσετε την παράσταση με τους παπαγάλους.
Βγαίνοντας στον κεντρικό διάδρομο, θαυμάζουμε τα αστεία σουρικάτα (είδος μαγκούστα) και στρίβουμε αριστερά – ακολουθώντας έναν μεγάλο κύκλο. Η ποικιλία των πουλιών ξεπερνά κάθε φαντασία! Η πληθώρα των χρωμάτων συνοδεύεται από το απίστευτο κελάηδισμά τους.
Δίπλα στα πουλιά βρίσκονται κλουβιά με ζώα: αστεία διακοσμητικά ζώα σηκώνουν τις αγκάθιές τους, προσπαθώντας να τρομάξουν τους περίεργους επισκέπτες, γαζέλες, ρακούν, αλλά οι κόρες έχουν ήδη δει την πινακίδα και τραβούν τους γονείς προς τα κλουβιά με τους πιθήκους. Κάθε φορά που παρατηρώ αυτά τα πλάσματα, δεν σταματώ να εκπλήσσομαι με το πόσο μοιάζουν με τους ανθρώπους! Δεν είμαι υποστηρικτής της θεωρίας του δαρβινισμού και μου αρέσει η ιδέα ότι ο Θεός δημιούργησε ειδικά τους πρωτεύοντες για τη διασκέδαση των ανθρώπων. Μπροστά στα κλουβιά με τους πιθήκους μπορείς να μείνεις πολύ ώρα, παρατηρώντας όχι μόνο τα ζώα, αλλά και τα παιδιά που διασκεδάζουν.
Στη συνέχεια προχωράμε προς τα βόρεια. Εδώ τα ζώα είναι πιο σοβαρά: λύγκας, στρουθοκάμηλος, λάμα, ζέβρα και… Οι κόρες μου έμειναν άναυδες από θαυμασμό! Καμηλοπάρδαλη! Το επιβλητικό ζώο συμπεριφέρεται με αξιοπρέπεια, μετακινώντας αργά και σταθερά τα πόδια του. Όμως τα παιδιά τράβηξαν την προσοχή του – ίσως ακριβώς τώρα καταφέρει να φάει κάτι! Μια χαμογελαστή υπάλληλος του ζωολογικού κήπου προτείνει μια διασκέδαση: με 5 ευρώ παίρνετε ένα καλάθι με γλυκούς καρπούς από το δέντρο του κέρατου και μπορείτε να ταΐσετε τη ζέβρα από το χέρι σας. Φανταστείτε: από το ύψος του δεύτερου ορόφου, ένα αστείο τριγωνικό κεφάλι με χαριτωμένα αυτιά σκύβει προς το μέρος σας και σας κοιτάζει επίμονα και ικετευτικά στα μάτια. Μια γρήγορη κίνηση της μαύρης, μακριάς γλώσσας, και το λιχουδιά της καμηλοπάρδαλης εξαφανίζεται στο στόμα της. Η καμηλοπάρδαλη σηκώνεται σε όλο της το ύψος, εξετάζει σοβαρά τη γύρω περιοχή και σκύβει αργά προς τα κάτω, σαν να παραπονιέται: «Πώς μπόρεσε ο Θεός να δημιουργήσει τόσο κοντούς ανθρώπους!»
Το καλάθι άδειασε και συνεχίζουμε την πορεία μας. Στη βορειοδυτική γωνία του ζωολογικού κήπου βρίσκεται η παιδική χαρά. Εδώ τα μικρά θα διασκεδάσουν υπέροχα. Περνάμε στη συνέχεια δίπλα από τον έτοιμο χώρο για τους ελέφαντες. Πολύ σύντομα θα εμφανιστούν εδώ οι αυτόχθονες κάτοικοι εξωτικών χωρών. Οι γιγάντιες χελώνες έχουν μείνει ακίνητες, ενώ οι τουκάνοι κουνάνε με δυσκολία τα τεράστια ράμφη τους.
Τα κορίτσια με τα μεγάλα μάτια παρατηρούν την πινακίδα «Wilde Cats» (αγγλ. – άγριες γάτες) και στρίβουμε στο μονοπάτι που οδηγεί στο εσωτερικό του χώρου. Αριστερά και δεξιά υπάρχουν κλουβιά με αιλουροειδή αρπακτικά: τίγρεις και λευκά λιοντάρια που χαλαρώνουν νωχελικά κάτω από τον ήλιο.
Ξεχωριστά από όλα τα ζώα βρίσκεται το τεράριο. Μην παραλείψετε να το ανακαλύψετε! Εδώ, μέσα στη σιωπή, ζουν τρομακτικά όμορφα δηλητηριώδη ερπετά: απαλό, δροσερό δέρμα, εκπληκτικά χρώματα, ένα υπερφυσικό, μαγευτικό βλέμμα, στο οποίο κρύβονται σοφία, πονηριά και δόλος… Μόνο εγώ συνδέω τα φίδια πρώτα απ’ όλα με τις γυναίκες;
– Μπαμπά, μπαμπά, με δάγκωσε! – Τα μάτια της μεγαλύτερης, της Κσούσκα, είναι στρογγυλά, βλέπω ότι το παιδί δεν το επινοεί.
– Αυτό είναι αδύνατο, κόρη μου! – ηρεμώ και τους δύο μας, — Έλα, δείξε μου.
Πίσω από το τζάμι, μια χλωμή κόμπρα έχει φουσκώσει απειλητικά το κολάρο της. Το κεφάλι της ταλαντεύεται ρυθμικά μπρος-πίσω.
– Ορίστε, κοίτα, άγγιξα το τζάμι με το δάχτυλό μου και όρμησε πάνω μου, — εξηγεί η κόρη μου. Βλέπω στο τζάμι μια υγρή κηλίδα που άφησε το ερπετό από την εσωτερική πλευρά. Ναι, με αυτούς τους φίλους δεν πρέπει να αστειεύεσαι.


Περπατήσαμε για αρκετή ώρα στη σιωπή και τη δροσιά του τεράριου, παρατηρώντας φίδια, σαύρες και αράχνες, αλλά έπρεπε να βιαστούμε για την παράσταση των παπαγάλων. Ήταν η μεσημεριανή παράσταση. Δύο ώρες μας έφτασαν για μια ολοκληρωμένη βόλτα στο ζωολογικό κήπο, ενώ η παράσταση αποτέλεσε ένα ωραίο κλείσιμο.
Οι επισκέπτες κάθονται στα πέτρινα σκαλοπάτια του στεγασμένου αμφιθεάτρου, βγαίνουν δύο γυναίκες εκπαιδευτές, κρατώντας πολύχρωμους φτερωτούς καλλιτέχνες. Οι παπαγάλοι κάνουν απίστευτα πράγματα: κάνουν ποδήλατο και πατίνι, παίζουν μπάσκετ, λύνουν παζλ σε επίπεδο παιδιών ενός έτους και, φυσικά, μιλάνε!
Μικρό διάλειμμα. Τα παπαγαλάκια τα μεταφέρουν στο κλουβί τους και… εμφανίζονται δύο κουκουβάγιες. Μέσα στον χώρο φαίνονται τεράστιες, ειδικά όταν, ξεφεύγοντας από το χέρι της εκπαιδευτή, τα πουλιά πετούν πάνω από τα κεφάλια των θεατών. Ακούγεται μόνο ο θόρυβος των ισχυρών φτερών – αυτός είναι ο τελευταίος ήχος που ακούν τα αφηρημένα ποντικάκια και οι σκίουροι που βγήκαν για τον νυχτερινό τους περίπατο.
Παιδιά και ενήλικες χειροκροτούν με όλη τους την καρδιά τους φτερωτούς καλλιτέχνες και τους ταλαντούχους εκπαιδευτές τους.
Βγαίνουμε στο δρόμο, ανοιγοκλείνοντας τα μάτια μας από τον έντονο ήλιο. Θέλω να φάω μεσημεριανό, αλλά δεν έχω ακούσει ακόμα θετικά σχόλια για την τοπική ταβέρνα, γι’ αυτό πηγαίνουμε σε ένα γνωστό μέρος (όλα περιγράφονται στην ενότητα «Εστιατόρια»). Ίσως καταφέρω να πάω και στην ταβέρνα του ζωολογικού κήπου, αλλά αυτό θα συμβεί μόνο μετά από μια θετική σύσταση από τους φίλους μου. Προς το παρόν, επισκεπτόμαστε τον ζωολογικό κήπο της Πάφου για χάρη των μικρών μας φίλων.
Αν αποφασίσετε να εγκατασταθείτε στην Κύπρο, η ετήσια κάρτα εισόδου για ενήλικα κοστίζει μόλις 34 €, ενώ η οικογενειακή κάρτα για δύο ενήλικες και δύο παιδιά κοστίζει 102 €. Φοβάμαι ότι θα γίνουμε τακτικοί επισκέπτες του ζωολογικού κήπου και θα αναγκαστώ τελικά να γράψω για την τοπική ταβέρνα!