Λευκωσία, Κύπρος. Τα έξοδα διαμονής σε οίκους ευγηρίας στην Κύπρο παρουσιάζουν μεγάλες διακυμάνσεις, με τα χαμηλότερα να ξεπερνούν τα 1.000 ευρώ το μήνα, χωρίς να συμπεριλαμβάνονται τα φάρμακα, τα είδη προσωπικής φροντίδας και άλλα πρόσθετα έξοδα. Για πολλά νοικοκυριά, το κόστος αυτό υπερβαίνει τις δυνατότητες των συντάξεων και των μισθών, χωρίς κρατική στήριξη ή ιδιωτικούς πόρους.
Έξοδα πέραν των μηνιαίων τελών
Τα γηροκομεία διαφέρουν τόσο ως προς την ποιότητα όσο και ως προς την τιμή. Τα μηνιαία τέλη στο κατώτατο όριο υπερβαίνουν τα 1.000 €, ενώ ορισμένα γηροκομεία χρεώνουν πάνω από 5.000 € το μήνα για βασικές υπηρεσίες.
Τα πρόσθετα έξοδα μπορεί να περιλαμβάνουν φάρμακα, φυσιοθεραπεία, πάνες για ηλικιωμένους, χαρτομάντιλα, σαμπουάν, σαπούνι, εμφιαλωμένο νερό, σνακ, φρούτα και επισκέψεις κομμωτή. Αυτά τα έξοδα μπορούν να αυξήσουν σημαντικά το μηνιαίο κόστος.
Εισόδημα και κρατική στήριξη
Ο μέσος μηνιαίος μισθός στην Κύπρο ανέρχεται σε 2.500 ευρώ μικτά, ή περίπου 2.100 ευρώ καθαρά, ενώ ο κατώτατος μισθός παρέχει λίγο πάνω από 900 ευρώ το μήνα μετά τις κρατήσεις.
Οι κρατικές συντάξεις κυμαίνονται κατά μέσο όρο γύρω στα 800 ευρώ το μήνα, ενώ η κοινωνική σύνταξη είναι περίπου 420 ευρώ. Οι συνταξιούχοι με χαμηλό εισόδημα λαμβάνουν σημαντική κρατική επιδότηση που καλύπτει τη διαφορά μεταξύ της σύνταξής τους και του κόστους ενός οίκου ευγηρίας.
Όσοι δεν πληρούν τις προϋποθέσεις για επιδοτήσεις πρέπει να καλύψουν οι ίδιοι τα έξοδα. Ορισμένες οικογένειες πληρώνουν για οίκους ευγηρίας, ενώ άλλες επιλέγουν να προσλάβουν οικιακή βοηθό πλήρους απασχόλησης.
Θέματα διαθεσιμότητας και φροντίδας
Η εύρεση θέσης σε οίκο ευγηρίας μπορεί να είναι δύσκολη, ιδίως σε μονάδες με καλές αξιολογήσεις, όπου οι υποψήφιοι ένοικοι ενδέχεται να καταχωριστούν σε λίστες αναμονής.
Οι οικογένειες που επιλέγουν οίκο ευγηρίας για έναν συγγενή σταθμίζουν το κόστος, τις εγκαταστάσεις και την ποιότητα της φροντίδας. Ενώ οι σύγχρονοι οίκοι ευγηρίας μπορεί να είναι ελκυστικοί για ορισμένους, άλλοι προτιμούν λιγότερο δαπανηρές εγκαταστάσεις σε παλαιότερα κτίρια, όπου το προσωπικό κάνει τους ενοίκους να αισθάνονται ότι τους φροντίζουν και ότι εντάσσονται στην κοινότητα.
