Λευκωσία, Κύπρος. Η Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου ανέφερε ότι η εντονότερη στροφή προς μακροπρόθεσμα δάνεια σταθερού επιτοκίου, ιδίως τα στεγαστικά δάνεια, έχει αναδιαμορφώσει τη τραπεζική δανειοδότηση και έχει φέρει τις εγχώριες συνθήκες χρηματοδότησης πιο κοντά σε αυτές της ευρωζώνης.
Η αλλαγή αυτή μείωσε την έκθεση των νέων δανειοληπτών στις διακυμάνσεις των επιτοκίων, περιόρισε τη διαφορά μεταξύ των επιτοκίων δανεισμού και καταθέσεων και επηρέασε τη μετάδοση της νομισματικής πολιτικής στην Κύπρο.
Αλλαγές στη δομή της δανειοδότησης
Τα ευρήματα δημοσιεύθηκαν την Παρασκευή σε μια Οικονομική Ενημέρωση που εκπόνησε το Τμήμα Οικονομικής Ανάλυσης και Νομισματικής Πολιτικής της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου.
Η έκθεση εξέτασε τις επιπτώσεις του πρόσφατου κύκλου νομισματικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, συμπεριλαμβανομένης της σύσφιξης μεταξύ Ιουλίου 2022 και Σεπτεμβρίου 2023 και της χαλάρωσης από τον Ιούνιο 2024 έως τον Ιούνιο 2025.
Σύμφωνα με την Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου, οι νέες χορηγήσεις στράφηκαν όλο και περισσότερο προς δάνεια σταθερού επιτοκίου με αρχική περίοδο σταθεροποίησης επιτοκίου άνω του ενός έτους, με τα στεγαστικά δάνεια να παρουσιάζουν τη σημαντικότερη μεταβολή.
Μεταβολή στην αγορά στεγαστικών δανείων
Πριν από το 2022, τα περισσότερα νέα στεγαστικά δάνεια στην Κύπρο είχαν κυμαινόμενα επιτόκια ή επιτόκια σταθερά για διάστημα που δεν ξεπερνούσε το ένα έτος, ανέφερε η κεντρική τράπεζα.
Ανέφερε ότι η αυξημένη χρήση μακρύτερων περιόδων σταθερού επιτοκίου, σε συνδυασμό με τη μεγαλύτερη έκδοση δανείων που εξασφαλίζονται με καταθέσεις, συνέβαλε στη μείωση των επιτοκίων δανεισμού και σε στενότερη ευθυγράμμιση με τις συνθήκες χρηματοδότησης της ευρωζώνης.
Κίνδυνος επιτοκίου και μετάδοση της νομισματικής πολιτικής
Η Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου (CBC) ανέφερε ότι οι εξελίξεις αυτές υποδηλώνουν μια ευρύτερη ανακατανομή του κινδύνου επιτοκίου μεταξύ τραπεζών και δανειοληπτών.
Η σύνθεση των νέων δανείων έχει καταστεί σημαντικός παράγοντας για την αξιολόγηση των συνθηκών χρηματοδότησης και του μηχανισμού μετάδοσης της νομισματικής πολιτικής, ανέφερε.
Το αυξανόμενο ποσοστό των δανείων με μακρύτερες περιόδους σταθερού επιτοκίου προσεγγίζει όλο και περισσότερο τις δομές δανεισμού της ευρωζώνης και υποδηλώνει ότι οι μελλοντικές αλλαγές στη νομισματική πολιτική ενδέχεται να μετακυληθούν στο κόστος δανεισμού πιο σταδιακά.