Γουέξφορντ, Ιρλανδία. Η Κύπρος προσπάθησε να δώσει μεγαλύτερη βαρύτητα στα νησιά, στις παράκτιες κοινότητες και στην αειφόρο αλιεία στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών συζητήσεων για τη θάλασσα κατά τη διάρκεια της εξάμηνης προεδρίας της στο Συμβούλιο της ΕΕ, ενώ η Ιρλανδία είναι έτοιμη να συνεχίσει αυτό το έργο καθώς εξελίσσεται η συζήτηση για τον προτεινόμενο νόμο της ΕΕ για τους ωκεανούς.
Το άρθρο υποστηρίζει ότι ο νόμος πρέπει να μεταφράσει τις υφιστάμενες ευρωπαϊκές δεσμεύσεις σε υγιέστερα θαλάσσια οικοσυστήματα, ισχυρότερα αλιευτικά αποθέματα και μεγαλύτερη συμμετοχή των παράκτιων κοινοτήτων.
Πίεση στις παράκτιες κοινότητες
Οι αλιείς περιγράφονται ως από τους πρώτους που παρατηρούν αλλαγές στις θαλάσσιες συνθήκες, όπως τη μείωση του αριθμού των ψαριών στα δίχτυα, τη διαταραχή των εποχών αλιείας, τη μείωση της αφθονίας των ψαριών και την καταστροφή των ενδιαιτημάτων.
Για τα νησιωτικά κράτη, όπως η Κύπρος στην Ανατολική Μεσόγειο και η Ιρλανδία στον Ατλαντικό, αυτές οι εξελίξεις παρουσιάζονται ως καθημερινή πραγματικότητα και όχι ως ζητήματα πολιτικής. Τα θαλάσσια οικοσυστήματα περιγράφονται ως υποστηρικτές της εφοδιαστικής αλυσίδας τροφίμων, των μέσων διαβίωσης και των ακτογραμμών, με τις παράκτιες κοινότητες να συγκαταλέγονται μεταξύ των πρώτων που πλήττονται από την οικολογική παρακμή.
Το άρθρο ανακαλεί επίσης οικογενειακές εμπειρίες από τη θάλασσα, από την πρώιμη ανακάλυψη της θαλάσσιας ζωής έως τις μεταγενέστερες παρατηρήσεις της παρακμής της, και αναφέρει ότι η αφθονία έχει εξαφανιστεί από ύδατα που στο παρελθόν στήριζαν πλούσια ζωή.
Συζήτηση για τον «Νόμο της ΕΕ για τους Ωκεανούς»
Η προτεινόμενη «Πράξη της ΕΕ για τους Ωκεανούς» έρχεται σε μια στιγμή που η Ευρώπη καλείται να τηρήσει τις δεσμεύσεις της για την αποκατάσταση της φύσης, την ανασύσταση των αλιευτικών αποθεμάτων, τη στήριξη της βιώσιμης αλιείας και την προστασία του 30% των θαλασσών της έως το 2030.
Το άρθρο επισημαίνει ένα χάσμα μεταξύ των δεσμεύσεων που έχουν αναληφθεί στις Βρυξέλλες και των συνθηκών στη θάλασσα, αναφέροντας τις θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές όπου συνεχίζονται καταστροφικές δραστηριότητες, τους υπεραλιευμένους πληθυσμούς και την περιορισμένη επιρροή των παράκτιων κοινοτήτων στις αποφάσεις που τις αφορούν.
Οι πρόσφατες συζητήσεις στη διάσκεψη για τον Νόμο για τους Ωκεανούς στο Wexford, που διοργανώθηκε από την ιρλανδική Προεδρία της ΕΕ, έθεσαν την προτεινόμενη νομοθεσία στο επίκεντρο της συζήτησης σχετικά με την ευρωπαϊκή θαλάσσια διακυβέρνηση και την εφαρμογή των υφιστάμενων δεσμεύσεων.