Λευκωσία, Κύπρος. Ο Γιώργος Γεωργίου, 22 ετών, έγραψε ένα βιβλίο με τις αναμνήσεις του, στο οποίο περιγράφει την εμπειρία του από τη διαταραχή εμμονής-υποχρέωσης, συμπεριλαμβανομένων των χρόνων αποφυγής και της ψυχικής οδύνης που συνδέονταν με τις ενοχλητικές σκέψεις.
Μια προσωπική μαρτυρία
Στον πρόλογο του βιβλίου «Ήμουν ο δικός μου εχθρός», ο Γεωργίου γράφει ότι δεν είναι ψυχολόγος, κλινικός γιατρός ή ερευνητής, αλλά κάποιος που έχει ζήσει μέσα σε αυτό που περιγράφει ως έναν κύκλο για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του.
«Αυτό το βιβλίο αφορά τη ζωή μέσα σε ένα μυαλό που αρνείται να ησυχάσει», γράφει.
Ο Γεωργίου, ο οποίος έχει ολοκληρώσει το δεύτερο έτος των σπουδών του στη Λογιστική και τα Χρηματοοικονομικά στο Πανεπιστήμιο του Λέστερ, άρχισε να γράφει το βιβλίο τον περασμένο Νοέμβριο και το ολοκλήρωσε τον Ιούνιο.
Ζώντας με την αποφυγή
Μιλώντας στο σπίτι των γονιών του στη Λευκωσία, ο Γεωργίου έδειξε ένα τραπέζι τραπεζαρίας στο οποίο, όπως είπε, δεν μπορούσε να καθίσει εδώ και τρία χρόνια.
Είπε ότι συνδύαζε το τραπέζι με μια δύσκολη περίοδο κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας, όταν μια μέρα επέστρεψε στο σπίτι, κάθισε εκεί και βίωσε καταθλιπτικές σκέψεις.
«Οι σκέψεις μου διαμόρφωναν την πραγματικότητά μου», είπε, εξηγώντας ότι δεν μπορούσε να αγγίξει ή να κοιτάξει αντικείμενα που συνδέονταν στο μυαλό του με οδυνηρές αναμνήσεις.
Ο Γεωργίου είπε ότι κάθισε ξανά στο τραπέζι για πρώτη φορά πριν από δύο μήνες, περιγράφοντας τη στιγμή ως συγκινητική για την οικογένειά του.
Κάνοντας την κατάσταση ορατή
Είπε ότι η οικογένειά του ήθελε να τον στηρίξει, αλλά δεν μπορούσε να καταλάβει πλήρως τι βίωνε, επειδή δεν μπορούσαν να το δουν και του ήταν δύσκολο να το εκφράσει.
Το αυτοβιογραφικό βιβλίο εκδόθηκε για να εξηγήσει πιο ανοιχτά αυτό που βίωνε, το οποίο ο ίδιος προσδιορίζει ως OCD, δηλαδή ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή.
Η Μαρία Ιωαννίδου, ψυχολόγος και θεραπεύτρια του Γεωργίου, είπε ότι ο όρος OCD χρησιμοποιείται συχνά επιπόλαια, παρά το γεγονός ότι δεν αντανακλά απαραίτητα την ουσία της πάθησης.