Ινδοί εκδότες ειδήσεων, μεταξύ αυτών εταιρείες των Ambani και Adani, προσφεύγουν στη δικαιοσύνη κατά του νόμου για την ιδιωτικότητα

Νέο Δελχί, Ινδία. Σύμφωνα με έγγραφα, είκοσι ένας εκδότες ειδησεογραφικών μέσων, μεταξύ των οποίων εταιρείες που ανήκουν στους δισεκατομμυριούχους Μουκέш Αμπάνι και Γκάουταμ Αντάνι, έχουν καταθέσει αγωγή κατά του νόμου περί προστασίας της ιδιωτικής ζωής της Ινδίας. Υποστηρίζουν ότι η νομοθεσία αυτή θα υπονομεύσει τη διερευνητική δημοσιογραφία και θα επιτρέψει στις αρχές του Νέου Δελχί να εντοπίζουν τις πηγές των δημοσιογράφων.

Το ιστορικό του νόμου

Πέρυσι, η κυβέρνηση του πρωθυπουργού Ναρέντρα Μόντι ανακοίνωσε ότι θα θέσει σε ισχύ νόμο για την προστασία των ψηφιακών προσωπικών δεδομένων των χρηστών. Το μέτρο αυξάνει τις υποχρεώσεις συμμόρφωσης για πλατφόρμες όπως η Meta και η Google. Οι εκδότες υποστηρίζουν ότι, επειδή οι οργανισμοί των μέσων ενημέρωσης δεν τυγχάνουν καμίας εξαίρεσης, ο νόμος παραβιάζει την ελευθερία του Τύπου.

Διαβάστε επίσης: Ισραηλινά πλήγματα στη Γάζα σκότωσαν τουλάχιστον οκτώ ανθρώπους, μεταξύ αυτών πέντε αστυνομικούς

Διαβάστε επίσηςΙσραηλινά πλήγματα στη Γάζα σκότωσαν τουλάχιστον οκτώ ανθρώπους, μεταξύ αυτών πέντε αστυνομικούς

Κανόνες συγκατάθεσης και γνωστοποίησης

Σύμφωνα με τον νόμο, όποιος χρησιμοποιεί τα ψηφιακά προσωπικά δεδομένα ενός ατόμου πρέπει να ενημερώνει το εν λόγω άτομο και να λαμβάνει τη συγκατάθεσή του. Αυτό επηρεάζει εταιρείες όπως η Meta και η Google, οι οποίες συνήθως συλλέγουν τη συγκατάθεση αυτή κατά την εγγραφή των χρηστών. Η έρευνα, η αρχειοθέτηση και η στατιστική εργασία εξαιρούνται από τους κανόνες, αλλά όχι η δημοσιογραφία.

Η ομάδα που εκπροσωπεί τους εκδότες, η Ένωση Εκδοτών Ψηφιακών Ειδήσεων (DNPA), υποστηρίζει ότι η υποχρέωση ενός δημοσιογράφου να ειδοποιεί το πρόσωπο που αποτελεί αντικείμενο έρευνας «θα επέτρεπε στο εν λόγω πρόσωπο να καταστρέψει αποδεικτικά στοιχεία, να εκφοβίσει μάρτυρες ή να παρεμποδίσει με άλλο τρόπο τη δημοσίευση του άρθρου πριν από την έκδοσή του».

Ανάκληση της συγκατάθεσης

Ο νόμος παρέχει στα άτομα το δικαίωμα να ανακαλέσουν τη συγκατάθεσή τους ανά πάσα στιγμή. Μόλις το πράξουν, ο φορέας που κατέχει τα δεδομένα τους πρέπει να σταματήσει την επεξεργασία τους και να τα διαγράψει εντός εύλογου χρονικού διαστήματος, εκτός εάν κάποιος άλλος νόμος απαιτεί τη διατήρηση των δεδομένων.

Επειδή η δημοσιογραφική κάλυψη δεν αποτελεί εξαίρεση, οι εκδότες υποστηρίζουν ότι τα πρόσωπα που αποτελούν αντικείμενο ερευνητικών ρεπορτάζ θα μπορούσαν να επικαλεστούν αυτό το δικαίωμα «όχι για να προστατεύσουν κάποιο νόμιμο συμφέρον ιδιωτικότητας, αλλά για να επιβαρύνουν ή να αποθαρρύνουν τους εκδότες». Φοβούνται επίσης ότι τα μέσα ενημέρωσης θα μπορούσαν να υποχρεωθούν να αποσύρουν ή να λογοκρίνουν σε μεγάλο βαθμό ακριβή ρεπορτάζ που έχουν συνταχθεί προς το δημόσιο συμφέρον, κάτι που θα αλλοίωνε το ιστορικό δημόσιο αρχείο.

Αιτήματα της κυβέρνησης για πληροφορίες και προστασία των πηγών

Η κυβέρνηση μπορεί να διατάξει οποιονδήποτε οργανισμό που διαχειρίζεται προσωπικά δεδομένα να παράσχει τις πληροφορίες που ζητά. Οι εκδότες υποστηρίζουν ότι, χωρίς να προβλέπεται εξαίρεση για αυτούς, η διάταξη αυτή επεκτείνεται και στις συντακτικές ομάδες.

Εάν η κυβέρνηση κρίνει ότι η αποκάλυψη ενός τέτοιου αιτήματος θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο την εθνική ασφάλεια, μπορεί να απαγορευθεί στον οργανισμό να ενημερώσει το πρόσωπο του οποίου τα δεδομένα παραδίδονται.