Η σταθερή θέση της Κιρήνειας στην ιστορία μιας οικογένειας που αναγκάστηκε να μετακομίσει

Κυρήνη, Κύπρος. Η Κυρήνη συνεχίζει να ασκεί ισχυρή επίδραση στη φαντασία πολλών εκτοπισμένων κατοίκων, μεταξύ των οποίων και μιας οικογένειας, ο πατέρας της οποίας θυμάται αυτή την πόλη ως το μέρος όπου η ειδυλλιακή παιδική του ηλικία έληξε ξαφνικά.

Έχοντας μεγαλώσει με τη συνειδητοποίηση ότι η οικογένειά του ζούσε στην εξορία, το παιδί του μεγάλωσε γνωρίζοντας πόσο μακριά βρίσκεται από τη βόρεια πόλη, την οποία αποκαλούν απρόσιτο παράδεισο.

Η ιστορία της οικογένειας και της γης της

Ο πατέρας γεννήθηκε σε μια ευκατάστατη οικογένεια, της οποίας η άνετη διαβίωση είχε χτιστεί χάρη σε γενιές αγροτών και επιχειρηματιών. Ως ο τελευταίος μιας μακράς σειράς ανθρώπων, των οποίων οι τύχες ήταν συνδεδεμένες με αυτή τη γη, τον έλκυε ιδιαίτερα η ίδια η γη.

Οι οικογενειακές παραδόσεις περιλάμβαναν ιστορίες για τους Πελοποννήσιους επαναστάτες που κατέφυγαν στην Κύπρο και για τους εμπόρους από την Κρήτη, οι οποίοι αποβιβάστηκαν στην ακτή και βρήκαν καταφύγιο στο Κάρμι.

Αναμνήσεις από την Κερύνεια

«Πάνω από όλα αγαπούσα τη φύση της Κερύνειας. Εκεί είχαμε ό,τι χρειαζόμασταν, ήταν ένας πραγματικός παράδεισος», λέει.

Για τον ίδιο, αυτή η αίσθηση του παραδείσου δεν περιοριζόταν μόνο στους λεμονόδασους και τους λόφους, αλλά και στις στενές σχέσεις που είχαν δημιουργηθεί εκεί.

Η παιδική φιλία

Ως επαναστάτης και αδιάφορος μαθητής κατά τη διάρκεια των σπουδών του στο γυμνάσιο, έδεσε φιλίες για μια ζωή με τον Σωτήρη Χαραλαμπίδη και τον Πέτρο Χατζιχριστοδούλου.