Η γεωγραφία της Κύπρου

Η Κύπρος βρίσκεται στο νότιο-ανατολικό τμήμα της Μεσογείου και είναι το τρίτο μεγαλύτερο νησί στην περιοχή μετά τη Σικελία και τη Σαρδηνία. Είναι το ανατολικότερο νησί της Μεσογείου, που περιβάλλεται από τρεις ηπείρους: την Ασία, την Ευρώπη και την Αφρική.

Το έδαφος

Το νησί βρίσκεται 100 χιλιόμετρα δυτικά της Συρίας, 75 χιλιόμετρα νότια της Τουρκίας, 380 χλμ. βόρεια της Αιγύπτου και 270 χλμ. ανατολικά του Καστελόριζου – του πιο νοτιο-ανατολικού άκρου της Ελλάδας.

Η εδαφική έκταση της Κύπρου είναι 9251 τετραγωνικά χιλιόμετρα, το μήκος της από το ανατολικότερο στο δυτικότερο σημείο της είναι 225 χιλιόμετρα και το ευρύτερο κομμάτι της Κύπρου είναι 94 χιλιόμετρα. Το συνολικό μήκος της ακτογραμμής της είναι 853 χιλιόμετρα. Ο πληθυσμός της Κύπρου είναι περίπου 700 χιλιάδες.

Η Κύπρος γεωγραφικά χωρίζεται σε έξι περιοχές: τη Λευκωσία, τη Λεμεσό, τη Λάρνακα, την Πάφο, την Αμμόχωστο και την Κερύνεια. Οι δύο τελευταίες, εκτός από ένα μικρό τμήμα της Αμμοχώστου, καθώς και ορισμένες περιοχές της Λευκωσίας, έχουν καταληφθεί από τα τουρκικά στρατεύματα από το 1974.

Η πρωτεύουσα του νησιού είναι η Λευκωσία, με πληθυσμό μόλις πάνω από 170.000 κατοίκους. Η μεγαλύτερη πόλη μετά την Λευκωσία είναι η Λεμεσός, με πληθυσμό περίπου 135.000 κατοίκους. Στη συνέχεια, ακολουθεί η Λάρνακα (με περίπου 44.000 κατοίκους) και η Πάφος (με μόλις πάνω από 30.000 κατοίκους).
Η προσωρινή πρωτεύουσα της ελεύθερης ζώνης της Αμμοχώστου είναι η πόλη του Παραλιμνίου με πληθυσμό 7.700 κατοίκους.

Το περίγραμμα του χάρτη

Ολόκληρη η Κύπρος δεν μπορεί να θεωρηθεί μια ορεινή χώρα, αλλά ένα μεγάλο μέρος του νησιού καλύπτεται από βουνά και στις περιοχές της Λεμεσού, της Πάφου και της Κερύνειας, υπάρχουν πολλά ορεινά υψώματα.

Οι δύο κύριες οροσειρές του νησιού είναι ο Πενταδάκτυλος (1023 μ) και η κορυφή του Ολύμπου στο Τρόοδος (ή Χιονίστρα), η οποία έχει ύψος 1951 μ. Μεταξύ των οροσειρών βρίσκεται η πεδιάδα της Μεσαορίας και το ανατολικό τμήμα του νησιού αντιπροσωπεύεται από τη στενή χερσόνησο της Καρπασίας.

Στο γεωφυσικό χάρτη της Κύπρου, υπάρχουν πολλά ποτάμια. Ωστόσο, στην προκειμένη περίπτωση τα ποτάμια μεγαλύτερης ροής, είναι γεμάτα με νερό μόνο κατά τη διάρκεια των βροχερών ημερών του χειμώνα, αλλά το καλοκαίρι είναι εντελώς στεγνά.

Τα τοπία στην Κύπρο έχουν μια μοναδική διαμόρφωση, χάρη στα βαθιά και γραφικά ποτάμια, που σχηματίζονται κατά τη διέλευση των μικρών αυτών εποχιακών ρεμάτων. Τα μεγαλύτερα από αυτά είναι του Πεδιαίου (ή Πηδιά) του Έζουσα, του Διάριζου, του Ξερού, του Κούρη και του Γιαλιά.

Η Κύπρος έχει επίσης ένα μεγάλο αριθμό πηγών νερού. Οι πιο διάσημες βρίσκονται στην Κερύνεια, στον Κεφαλόβρυσο: μια από αυτές είναι κοντά στο χωριό Κυθρέα, και η άλλη βρίσκεται κοντά στο χωριό Λάπηθος. Και οι δύο είναι κατεχόμενες περιοχές, ώστε οι Κύπριοι παίρνουν νερό από τις πηγές στο ελεύθερο τμήμα της Κύπρου, όπως ο Άγιος Νικόλαος στην οροσειρά του Τροόδους κ.λπ.

Επίσης γνωστές, είναι οι δημοφιλείς μεταλλικές και ιαματικές πηγές, οι οποίες δεν απέχουν πολύ από το μοναστήρι του Αγίου Χρυσοστόμου κοντά στο Βουφαβέντο στην Κερύνεια, καθώς και κοντά στο χωριό Καλοπαναγιώτης στο Τρόοδος. Όσον αφορά τις λίμνες, υπάρχουν μόνο οι αλυκές της Λάρνακας και της Λεμεσού.

Ηφαίστεια της βυθισμένης Ατλαντίδας

Προφανώς, το έδαφος της Κύπρου κατά την Ηώκαινο περίοδο, συγχωνεύθηκε με την περιβάλλουσα γη, αλλά σε κάποιο σημείο υπήρχε ένα προσωρινό βάθος, το οποίο οδήγησε την πρωτότυπη επιφάνεια της γης, να ταφεί πολλές χιλιάδες μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Αυτή η βύθιση συνεχίστηκε στο μεγαλύτερο μέρος των περιόδων Ηώκαινο και Μειόκαινο. Ίσως αυτό το κομμάτι της εξέλιξης, να βοήθησε στη δημιουργία των μύθων για την Ατλαντίδα;

Η βύθιση ακολουθήθηκε από μια περίοδο ηφαιστειακής δραστηριότητας στην αντίθετη κατεύθυνση, το αποτέλεσμα της οποίας ήταν ο σχηματισμός της οροσειράς του Τροόδους. Επί του παρόντος, η οροσειρά του Τροόδους είναι ηφαιστειακής προέλευσης, και προφανώς είναι ο φυσικός πυρήνας του νησιού. 11 εκατομμύρια χρόνια αργότερα, στο τέλος της Μειόκαινου περιόδου, ως αποτέλεσμα την ηφαιστειακών πετρωμάτων, η οροσειρά της Κερύνειας, ο Πενταδάκτυλος, σχηματίστηκε από τη συμπίεση.

Ο κάμπος της Μεσαορίας ήταν κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας και ήταν πολύ αργότερα, κατά την Πλειστόκαινο περίοδο που προέκυψε παραπάνω. Τέτοια ταραχώδη γεωλογική ιστορία, εξηγεί τη μεγάλη ποικιλία των πετρωμάτων του νησιού.

Οι πλούσιοι ηφαιστειακοί σχηματισμοί, η ποικιλία από μάγμα, καθώς και ο προσχωσιγενής ασβεστόλιθος σε διάφορα χρώματα και συνθέσεις, βρίσκονται σε μικρή απόσταση μεταξύ τους στην επιφάνεια του νησιού και χάρη σε αυτά τα συστατικά το έδαφος της Κύπρου είναι εξαιρετικά πολυποίκιλο.

Μια θέση κάτω από τον ήλιο

Το κλίμα στην Κύπρο είναι ένα από τα πιο ήπια στην Ευρώπη με μέση ετήσια θερμοκρασία 19 ° C και ένα μεγάλο αριθμό ηλιόλουστων ημερών. Το ζεστό και υγρό καλοκαίρι στην Κύπρο αρχίζει κατά τα μέσα Μαΐου και διαρκεί μέχρι τα τέλη Οκτωβρίου. Οι θερμότεροι μήνες είναι ο Ιούλιος, ο Αύγουστος και το πρώτο δεκαπενθήμερο του Σεπτεμβρίου.

Για τις πεδινές περιοχές του νησιού, το χιόνι είναι σπάνιο φαινόμενο, αλλά στις κορυφές του βουνού Τροόδους, το χιόνι εμφανίζεται από τα τέλη Δεκεμβρίου έως τις αρχές Μαρτίου, όπου μπορείτε να πάτε ακόμη και για σκι (στο χιονοδρομικό κέντρο του Τροόδους).