Η μυθολογία της Κύπρου

Ολόκληρη η μυθολογία της Κύπρου συνδέεται στενά με την εικόνα της Αφροδίτης – της θεάς του έρωτα και της ομορφιάς. Η Αφροδίτη είναι η ενσάρκωση της γυναικείας ομορφιάς, έτσι βρίσκετε το όνομά της σε πολλούς ελληνικούς μύθους.

Η προστάτιδα του νησιού

Στην “Θεογονία”, ο Ησίοδος διηγείται την ιστορία όπου ο Κρόνος έκοψε το σώμα του πατέρα του Ουρανού σε κομμάτια και το πέταξε στη θάλασσα. Στη συνέχεια, η μπλε θάλασσα άφρισε και από τους αφρούς της αναδύθηκε η όμορφη χρυσομαλλούσα ντίβα του. Οι άνεμοι φύσηξαν απαλά, φέρνοντας την Αφροδίτη στην Πάφο της Κύπρου. Όταν η Αφροδίτη πάτησε στο έδαφος, άνθισαν όμορφα λουλούδια και ανεμώνες, τα οποία εξακολουθούν μέχρι σήμερα να ανθίζουν πάνω στα βράχια της Πάφου.

Ο Όμηρος συνεχίζει με την εξής περιγραφή. Μετά που αναδύθηκε από τη θάλασσα, η Αφροδίτη έγινε δεκτή στο νησί από τις Ώρες (τις εποχές του χρόνου). Από τότε, η Κύπρος έγινε το αγαπημένο νησί της θεάς του έρωτα, όπου προτίμησε να δαπανήσει το σύνολο του χρόνου της, “η χαμογελαστή θεά της Κύπρου, της οποίας ο ναός στην Πάφο είναι ένας αρωματικός βωμός» (Ομήρου “Οδύσσεια”).

Η Κύπρος συνδέεται επίσης με την ιστορία αγάπης του Άδωνη και της Αφροδίτης. Στα δυτικά, στο ακρωτήριο του Ακάμα, στο πυκνό δάσος, ένας όμορφος νέος, ο Άδωνις κυνηγούσε. Δίψασε πολύ κι έτσι πήγε σε μια μικρή λίμνη, στην οποία είδε για πρώτη φορά τη θεά να κολυμπά γυμνή. Στη συνέχεια, η λίμνη έγινε γνωστή ως τα Λουτρά της Αφροδίτης και ήταν ένας από τους τόπους λατρείας της θεάς στην Κύπρο.

Η λίμνη βρίσκεται ακριβώς πάνω από τη θάλασσα, σε μια γραφική γωνιά. Εκεί, στη σκιά των κλαδιών, η Αφροδίτη έκανε το μπάνιο της, μετά το κολύμπι στη θάλασσα. Ο Άδωνις και η Αφροδίτη, αφού αντάλλαξαν ματιές, ερωτεύτηκαν.

Τον XII αιώνα π.Χ., χτίστηκε στην Παλαίπαφο ο πρώτος ναός αφιερωμένος στη θεά Αφροδίτη. Ο πρώτος ιερέας του ήταν ο Κινύρας, και αργότερα οι απόγονοί του – οι κινυράτες. Κάθε άνοιξη, πραγματοποιήθηκε ένα φεστιβάλ στο ναό προς τιμήν της θεάς Αφροδίτης- τα Αφροδίσια, συμπεριλαμβανομένων ιερών τελετουργιών θυσίας, καθώς και μουσικής, αθλητισμού και διαγωνισμών ποίησης.

Αυτές οι τελετουργικές γιορτές έμοιαζαν με τα περίφημα Παναθήναια σε κάποιο βαθμό. Όλες ξεκινούσαν με μια ιερή πομπή με επικεφαλής τους ιερείς-κινυράτες, οι οποίοι βρίσκονταν στους ιερούς χώρους της θεάς, όπου υπήρχε μια ποικιλία από λουλούδια που φυτεύτηκαν προς τιμήν της. Τελείωναν με μια πομπή στο ναό της θεάς Αφροδίτης στην Παλαίπαφο. Χιλιάδες προσκυνητές από όλο τον τότε γνωστό αρχαίο κόσμο, έρχονταν εδώ για να προσκυνήσουν τη θεά του έρωτα.

Η Ατλαντίδα και τα χρυσά μήλα

Η Κύπρος επίσης σχετίζεται με το μύθο για τα χρυσά μήλα της Ατλαντίδας, η οποία ρίχτηκε στην τύχη αμέσως μετά τη γέννησή της από τον πατέρα της, επειδή δεν ήθελε θηλυκό παιδί. Η Ατλαντίδα στη συνέχεια, μεγάλωσε στα δάση. Μεταμορφώθηκε σε ένα όμορφο κορίτσι που όμως αποφάσισε να μην παντρευτεί, αλλά επειδή είχε πολλούς μνηστήρες, έθεσε ως όρο ότι όποιος ήθελε να την παντρευτεί, θα έπρεπε να ανταγωνιστεί μαζί της σε ένα αγώνα δρόμου. Αν κέρδιζε, θα γινόταν η σύζυγός του, αλλιώς θα θανατωνόταν.

Ανάμεσα σε αυτούς που επιθυμούσαν να λάβουν μέρος στο διαγωνισμό ήταν και ο απόγονος του θεού της θάλασσας του Ποσειδώνα, που ονομαζόταν Ιππομένης. Πριν από τον αγώνα, ο Ιππομένης ζήτησε από την θεά Αφροδίτη βοήθεια, και αυτή του έδωσε τρία χρυσά μήλα για να επιβραδύνει την Ατλαντίδα. Τα μήλα ήταν ακαταμάχητα, έτσι ώστε κάθε φορά που η Ατλαντίδα προσπερνούσε τον Ιππομένη, έριχνε ένα μήλο μπροστά της και αυτή έτρεχε μετά από αυτόν. Με τον τρόπο αυτό, ο Ιππομένης κέρδισε τον αγώνα δρόμου και κατέληξε να παντρευτεί την Ατλαντίδα.

Ένας άλλος μύθος που σχετίζεται με την Κύπρο και ιδίως με την Πάφο, είναι ο μύθος του Πυγμαλίωνα και η αγάπη του για την όμορφη Γαλάτεια. Ο Πυγμαλίωνας έφτιαξε ένα γυναικείο άγαλμα από ελεφαντόδοντο. Το άγαλμα ήταν τόσο τέλειο που ο δημιουργός του το ερωτεύτηκε. Η Αφροδίτη λυπήθηκε τους εραστές και έτσι έδωσε πνοή στο μεγαλοπρεπές άγαλμα.

Το ζευγάρι απέκτησε έναν γιο, τον Πάφο, ο οποίος έγινε ο ιδρυτής της ομώνυμης πόλης, που έκτισε σε ένδειξη ευγνωμοσύνης για τη γέννησή του. Πιστώνεται επίσης με τη δημιουργία και του πρώτου ναού προς τιμήν της θεάς του έρωτα.

Μύθοι για το όνομα του νησιού

Η σύγχρονη ονομασία του νησιού αναφέρεται στην Ομήρου «Ιλιάδα». Αλλά για την προέλευση της ονομασίας του νησιού, υπάρχουν πολλοί μύθοι. Μερικοί λένε ότι προέρχεται από ένα μικρό δέντρο που ονομάζεται “Κύπριδα” και μεγαλώνει στην Αραβία, την Περσία και την Αίγυπτο. Το δέντρο το έφεραν εδώ οι πρώτοι κάτοικοι του νησιού. Υπάρχει επίσης μια έκδοση ότι το όνομα ανήκε σε μία από τις πόλεις που βρίσκονται στο βόρειο τμήμα της Κύπρου (μεταξύ Ακανθού και Κερύνειας).

Σύμφωνα με έναν άλλο μύθο, η λέξη “Κύπρη” αναφέρεται στη θεά Αφροδίτη, όπου ο Όμηρος την αποκαλούσε Κύπριδα. Μια άλλη θεωρία, είναι ότι η νήσος Κύπρος έχει ονομαστεί προς τιμήν του γιου ή της κόρης του βασιλιά Κινύρα, του οποίου το όνομα αναφέρει ο Όμηρος. Η γενεαλογία της οικογένειας όμως, χάθηκε στους μύθους της αρχαιότητας.

Η πιο αξιόπιστη ιστορία είναι ότι το νησί πήρε το όνομά του προς τιμήν του χαλκού, από τον οποίο απέκτησε το σημερινό του όνομα. Έτσι κι αλλιώς, η Κύπρος ήταν μία από τις πρώτες χώρες που άρχισαν να επεξεργάζονται το χαλκό και η εξόρυξη του οδήγησε σε μια έκρηξη στην οικονομική ζωή του νησιού.

Συμπέρασμα

Η Μυθολογία αγκαλιάζει όλη την ιστορία του νησιού, βρίσκοντας “αποδεικτικά στοιχεία” εδώ κι εκεί ότι οι θεοί κατοικούσαν στο νησί. Απλά βυθιστείτε σε αυτά τα μυστήρια, πιστέψτε στο απίστευτο και η Κύπρος θα σας προσφέρει πολλές ενδιαφέρουσες ιστορίες και αξέχαστες στιγμές!