Δάσκαλος κατέθεσε στο δικαστήριο ότι ο Στυλιανός κρατούσε το φαγητό του σχολείου για τα αδέλφια του

Λευκωσία, Κύπρος. Ένας δάσκαλος που δίδασκε τον Στυλιανό Κωνσταντίνου στη δεύτερη και τρίτη τάξη του δημοτικού σχολείου δήλωσε τη Δευτέρα στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας ότι ο μαθητής συχνά φύλαγε το φαγητό που του έδιναν στο σχολείο για τα αδέλφια του. Κατά την κατάθεσή του ως μάρτυρας κατηγορίας, περιέγραψε τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε ο Στυλιανός, ο οποίος αυτοκτόνησε σε ηλικία 14 ετών, καθώς και τις προσπάθειες του σχολείου να τον βοηθήσει.

Ανησυχίες για τις συνθήκες διαβίωσης

Ο δάσκαλος ανέφερε ότι ο Στυλιανός αντιμετώπιζε μαθησιακές δυσκολίες και λάμβανε υποστήριξη από το σχολείο. Επίσης, ανέφερε τις ανησυχίες που είχαν εκφραστεί σχετικά με τις συνθήκες διαβίωσης του αγοριού.

Σύμφωνα με την κατάθεσή του, ο Στυλιανός έφτανε στο σχολείο με τις εργασίες του ημιτελείς, με αχτένιστα μαλλιά και με βρωμιά στα ρούχα, στο πρόσωπο και στα νύχια του. Τα παπούτσια του ήταν συχνά πολύ μεγάλα, ενώ μια δυσάρεστη μυρωδιά αποθάρρυνε τους άλλους μαθητές από το να καθίσουν δίπλα του.

Ο δάσκαλος περιέγραψε ότι κρατούσε την αναπνοή του όταν πλησίαζε τον Στυλιανό για να ελέγξει τη δουλειά του και, στη συνέχεια, απομακρυνόταν πριν αναπνεύσει ξανά. Είπε ότι η σοβαρότητα του προβλήματος ποίκιλλε από μέρα σε μέρα.

Βοήθεια με την υγιεινή και την κοινωνικοποίηση

Ο δάσκαλος ανέφερε ότι ο συνοδός του αγοριού τον βοηθούσε να καθαρίζει το πρόσωπο και τα χέρια του, να βουρτσίζει τα δόντια του και να τακτοποιεί τα μαλλιά του ενώ βρισκόταν στο σχολείο.

Δήλωσε στο δικαστήριο ότι όλοι προσπαθούσαν να ενθαρρύνουν τον Στυλιανό να κοινωνικοποιηθεί. Αν και αρχικά ο μαθητής περνούσε τα διαλείμματα καθισμένος μόνος του, τελικά άρχισε να συμμετέχει στα παιχνίδια, παραμένοντας όμως ιδιαίτερα επιφυλακτικός.

Ο δάσκαλος ανέφερε ότι ο Στυλιανός δεν έκανε ποτέ δυσάρεστα σχόλια για κανέναν και τον παρομοίασε με «έναν άγιο ερημίτη».

Φαγητό που μοιραζόταν με τα αδέλφια του

Ο δάσκαλος είπε ότι αυτός και ο συνοδός συνειδητοποίησαν νωρίς ότι ο Στυλιανός δεν έπαιρνε επαρκές πρωινό. Ο μαθητής έφερνε στο σχολείο είτε μια φέτα τυρί είτε μερικές ελιές.

Φρόντισαν να του παρέχουν φαγητό ή αγόραζαν κάτι για αυτόν στο σχολικό κυλικείο, είπε ο μάρτυρας. Ο Στυλιανός, ωστόσο, συχνά κρατούσε το φαγητό για να το μοιραστεί με τα αδέλφια του.

«Κάθε φορά που του έφερνα λίγο κέικ που είχε φτιάξει η γυναίκα μου, την επόμενη μέρα έφερνε άγρια σπαράγγια στο σχολείο για να τα πάρω σπίτι», είπε ο δάσκαλος.