Ο Κόμπος λέει ότι οι ενέργειες της Τουρκίας στην Κύπρο δεν θα ξεχαστούν στην επέτειο της εισβολής

Λευκωσία, Κύπρος. Ο υπουργός Εξωτερικών Κωνσταντίνος Κόμπος δήλωσε ότι οι ενέργειες της Τουρκίας κατά τη διάρκεια της εισβολής του 1974 στην Κύπρο «δεν έχουν παραγραφεί, δεν έχουν συγχωρεθεί, δεν έχουν συγκαλυφθεί», με αφορμή την 52η επέτειο της δεύτερης φάσης της εισβολής.

Σε ανάρτησή του στο X, ο Κόμπος αναφέρθηκε στο «συνεχιζόμενο έγκλημα» της Τουρκίας και δήλωσε ότι δεν θα ξεχαστεί.

Δεύτερη φάση της εισβολής

Η δεύτερη φάση της τουρκικής εισβολής, γνωστή ως «Αττίλα ΙΙ», διήρκεσε τρεις ημέρες και είχε ως αποτέλεσμα την κατάληψη της Αμμοχώστου και της Μόρφου.

Ακολούθησε ψήφισμα των Ηνωμένων Εθνών της 20ής Ιουλίου, το οποίο ζητούσε άμεση κατάπαυση του πυρός και τερματισμό της ξένης στρατιωτικής επέμβασης στην Κύπρο μετά την πρώτη φάση της εισβολής.

Η δεύτερη επίθεση ξεκίνησε μετά την αποτυχία των ειρηνευτικών συνομιλιών στη Γενεύη. Η Τουρκία χρησιμοποίησε την αποτυχία αυτή ως πρόσχημα, αφού είχε ήδη μεταφέρει επιπλέον ένοπλες δυνάμεις στο νησί.

Έναρξη της επίθεσης

Φήμες για νέα τουρκική προέλαση κυκλοφορούσαν ήδη από τις 13 Αυγούστου. Στις 3 π.μ. της 14ης Αυγούστου, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Τουράν Γκιουνές μίλησε τηλεφωνικά με τον πρωθυπουργό Μπουλέντ Ετσεβίτ, χρησιμοποιώντας την κωδική φράση «Η Αϊσέ πάει διακοπές».

«Αϊσέ» ήταν το όνομα της κόρης του Γκιουνές, και το μήνυμα σήμαινε ότι η δεύτερη φάση της εισβολής μπορούσε να ξεκινήσει.

Στη συνέχεια, οι τουρκικές δυνάμεις ξεκίνησαν επίθεση σε δύο κατευθύνσεις, προς την Αμμόχωστο στα ανατολικά και τη Μόρφου στα δυτικά. Τα στρατεύματα προχώρησαν από τη γέφυρα της Κερύνειας με άρματα μάχης και αεροπορική υποστήριξη.

Έλεγχος εδαφών και εκτοπισμός

Μέχρι τις 6 μ.μ. της 16ης Αυγούστου, τα τουρκικά άρματα μάχης είχαν φτάσει στην Αμμόχωστο και τη Μόρφου, ολοκληρώνοντας την επιχείρηση.

Η επίθεση επέκτεινε τον τουρκικό έλεγχο σε περίπου 36 τοις εκατό του κυπριακού εδάφους και καθόρισε τα σύνορα που ισχύουν μέχρι σήμερα.

Η κατάληψη της Αμμοχώστου και της Μόρφου, σε συνδυασμό με τα εδάφη που καταλήφθηκαν κατά την πρώτη φάση, οδήγησε στον εκτοπισμό έως και 200.000 Ελληνοκυπρίων από τα σπίτια τους.