Ανογκίρα

Πώς να φτάσετε

Σήμερα θα κάνουμε ένα συναρπαστικό ταξίδι στο κυπριακό χωριό Ανόγιρα. Η πρόσβαση εκεί είναι αρκετά εύκολη, τόσο από την Πάφο όσο και από τη Λεμεσό.

Από τη Λεμεσό ξεκινάμε από τον κεντρικό δρόμο και, πριν φτάσουμε στο Πισσούρι, παρακολουθούμε προσεκτικά τις πινακίδες. Οι πινακίδες για το ίδιο το χωριό αρχίζουν μόνο μετά την έξοδο από τον αυτοκινητόδρομο, ενώ, καθώς κινείστε στον αυτοκινητόδρομο, μπορείτε να προσανατολιστείτε από τις μικρές καφέ πινακίδες που υποδεικνύουν μνημεία, συγκεκριμένα το Αβδήμου και την Πάχνα.

Πολιτιστική και ιστορική κληρονομιά

Λοιπόν, το χωριό Ανόγυρα (Anogyra), που βρίσκεται κοντά στο χωριό Αβδήμου, έχει μια μακρά ιστορία που χρονολογείται από τα βάθη των αιώνων. Οι αρχαιολογικές ανασκαφές που έχουν πραγματοποιηθεί μαρτυρούν ότι ήδη πριν από περίπου 8.000 χρόνια υπήρχαν εδώ νεολιθικοί οικισμοί. Σήμερα, στο χωριό κατοικούν μόλις 250 άτομα, ωστόσο κατάφεραν να διατηρήσουν την ιστορική κληρονομιά και τις αρχαίες παραδόσεις τους.

Ένα από τα παραδείγματα αυτής της ιστορικής κληρονομιάς είναι η πηγή Απικρένη, από την οποία, σύμφωνα με την παράδοση, όποιος πιει νερό μπορεί να μείνει να ζήσει στο χωριό για πάντα. Πριν από μερικά χρόνια η πηγή καθαρίστηκε και ανακαινίστηκε, και τώρα το δροσερό και φρέσκο νερό χαροποιεί τους ταξιδιώτες που ανεβαίνουν προς το χωριό ακολουθώντας τον ελικοειδή δρόμο.

Εδώ μπορεί κανείς να βρει και ένα ακόμη μοναστήρι του Τιμίου Σταυρού (το πρώτο βρίσκεται στο χωριό Ομόδος) — τον Τίμιο Σταυρό, ο οποίος ιδρύθηκε στη θέση ενός βυζαντινού οικισμού, ο οποίος αναφέρεται ήδη στις «Πράξεις των Αποστόλων» ως «Χώρα Ανωγείρων» (γη των Ανωγείρων).

Τα καλά διατηρημένα κτίρια του μοναστηριού αποτελούν ένα σύνθετο αρχιτεκτονικό συγκρότημα. Ο σύγχρονος ναός χτίστηκε πάνω στα θεμέλια μιας παλαιοχριστιανικής βασιλικής. Τον 15ο αιώνα ιδρύθηκε εδώ μια μονόκλιτη εκκλησία με σταυροειδή τρούλο και υπέροχες τοιχογραφίες. Δυστυχώς, το μεγαλύτερο μέρος των τοιχογραφιών έχει χαθεί, ωστόσο ακόμη και αυτές που έχουν διασωθεί αποτελούν εξαιρετική πολιτιστική και ιστορική αξία και αποτελούν δείγματα βυζαντινής ζωγραφικής.

Σύμφωνα με τον μύθο, κάτω από το μοναστήρι περνάει μια σήραγγα, όπου οι μοναχοί φύλαγαν τους θησαυρούς τους – χρυσά και ασημένια εκκλησιαστικά σκεύη, καθώς και άλλα πολύτιμα αντικείμενα. Κάθε χρόνο, την 1η Αυγούστου, διοργανώνεται στο μοναστήρι ένα φεστιβάλ, στο οποίο συγκεντρώνονται πρώην κάτοικοι του χωριού από όλο το νησί.

Τοπικά γλυκά

Επιπλέον, μόνο στην Ανογίρα θα μπορέσετε να μάθετε πώς παρασκευάζεται με παραδοσιακό τρόπο το γλυκό «παστέλι» από σιρόπι καρυδιάς. Παρεμπιπτόντως, εδώ υπάρχει και το Μουσείο του Καρυδιού, όπου εκτίθενται αντικείμενα που σχετίζονται με την παρασκευή προϊόντων από το περίφημο κυπριακό φρούτο, το οποίο διαθέτει διάφορες θεραπευτικές ιδιότητες.

Τα παστέλια παράγονται συνήθως από τον Σεπτέμβριο έως τον Μάιο, καθώς όταν κάνει ζέστη είναι πολύ δύσκολο να δοθεί στα γλυκά το επιθυμητό σχήμα. Για τον σκοπό αυτό επιλέγονται οι μεγαλύτεροι καρποί του κερασιάς, καθώς περιέχουν περισσότερη ζάχαρη. Κάθε Σεπτέμβριο, στην Ανογίρα, διοργανώνεται φεστιβάλ αφιερωμένο σε αυτό το εκπληκτικό γλύκισμα.

Οι μονολιθικές πέτρες στην Ανόγιρα

Επίσης, στο χωριό υπάρχουν εκπληκτικές μονολιθικές πέτρες. Και ακόμα κι αν είστε απολύτως αδιάφοροι για τους θρύλους και τους μύθους, οι ιστορίες των ντόπιων για θαυματουργές θεραπείες και μυστικιστικές περιπέτειες θα σας συναρπάσουν ούτως ή άλλως.

Μερικές από τις πέτρες είναι εύκολο να τις βρείτε, ενώ άλλες είναι προσεκτικά κρυμμένες από τα ξένα μάτια.

Οι πέτρες, με ύψος από 1 έως 3 μέτρα (συνολικά στο Ανογκίρε έχουν εντοπιστεί 11 πέτρες, με τρύπα στο κέντρο), είναι περιτριγυρισμένες από θρύλους. Οι επιστήμονες δεν έχουν καταφέρει ακόμα να κατανοήσουν τον σκοπό τους. Σύμφωνα με έναν από τους θρύλους, σε μια πέτρα που είναι θαμμένη στο χωριό, έφερναν παιδιά, τα περνούσαν μέσα από την τρύπα στο κέντρο της, και τα παιδιά θεραπεύονταν από τις ασθένειές τους.

Ένας άλλος μύθος σχετίζεται με μια πέτρα που βρίσκεται κοντά στο χωριό Παχνα. Σύμφωνα με αυτόν τον μύθο, η σύζυγος ενός άνδρα που κατάφερνε να περάσει μέσα από την τρύπα της πέτρας, του παρέμενε πιστή. Σύμφωνα με μια άλλη παράδοση, οι πέτρες μπορούν να βοηθήσουν άρρωστες γυναίκες ή παιδιά.

Η πίστη των ντόπιων ότι οι πέτρες διαθέτουν μυστικιστική δύναμη συνδέεται πιθανώς με κάποια ιδιαίτερη τελετουργική ή θρησκευτική λειτουργία που εκτελούσαν στην αρχαιότητα.

Ωστόσο, είναι πολύ πιθανό οι μονολιθικές πέτρες να αποτελούν απλώς μέρος αρχαίων ελαιοτριβείων, τα οποία χρησιμοποιούνταν στο νησί κατά τη διάρκεια της βασιλείας της βασίλισσας Αικατερίνης Κορνάρο. Έτσι, κοντά σε πολλές πέτρες έχουν διατηρηθεί μέχρι σήμερα πέτρινες δεξαμενές, στις οποίες συγκεντρωνόταν το λάδι μετά την έκθλιψη.

Μια ευχάριστη και γνωστική εμπειρία

Αλλά τα αξιοθέατα του μικρού χωριού δεν τελειώνουν εδώ. Σας προτείνουμε να επισκεφθείτε το οινοποιείο Nicolaides, όπου σήμερα παράγονται κάθε χρόνο περίπου 100 χιλιάδες φιάλες εξαιρετικού κυπριακού κρασιού. Ιδιαίτερη δημοτικότητα και ζήτηση έχουν το λευκό ξηρό Σαρντόν και το πλούσιο ροζέ κρασί. Όσο για τους λάτρεις των ερυθρών κρασιών, σας προτείνουμε να δοκιμάσετε το παραδοσιακό κυπριακό κρασί από την ποικιλία Μαραφετίκο.

Καταλήγοντας, αν σας έχουν μείνει ακόμα δυνάμεις, μην παραλείψετε να επισκεφθείτε ένα ακόμη ενδιαφέρον μέρος, κοντά στο χωριό – το πάρκο ελιάς «Ολεάστρο», όπου βρίσκονται ένας παλιός ελαιοτριβείο, το μουσείο της ελιάς, ένα σύγχρονο εστιατόριο και ένα κατάστημα παραδοσιακών προϊόντων.

Λοιπόν, για σήμερα το ταξίδι μας τελειώνει και επιστρέφουμε στη Λεμεσό, για να σχεδιάσουμε σύντομα μια νέα διαδρομή και να ξεκινήσουμε για ένα ακόμα συναρπαστικό ταξίδι.