Άρσος

Ταξίδι στο χωριό Άρσος, ή Ωδή στον αμπελώνα

Αχ, αυτά τα μικρά, ζεστά κυπριακά χωριουδάκια, που μοιάζουν με χάντρες δεμένες σε ένα νήμα ατελείωτων ορεινών στροφών!

Κάποια βρίσκονται σε εμφανή σημεία, πάνω σε πολυσύχναστες τουριστικές διαδρομές, και απολαμβάνουν την προσοχή του κόσμου, ενώ άλλα, αντίθετα, ζουν τη δική τους ήσυχη, ρυθμική ζωή, χωρίς να επιδιώκουν μεγάλη δημοτικότητα. Τέτοια μέρη είναι εξίσου ενδιαφέροντα και σίγουρα θα αποτελέσουν για εσάς πηγή νέων εντυπώσεων!

Φθινοπωρινό ταξίδι

Το χωριουδάκι Άρσος, αν και βρίσκεται σε μία από τις οινοτουριστικές διαδρομές της Κύπρου, δεν είναι τόσο δημοφιλές όσο η γειτονική του Ομόδος. Αξίζει όμως σίγουρα να το επισκεφθείτε.

Για να φτάσετε εκεί, πρέπει να στρίψετε αριστερά από τον αυτοκινητόδρομο Α6 μετά τον οικισμό Ερίμι. Στη συνέχεια, ακολουθώντας τις πινακίδες, κατευθυνθείτε προς τον Ομόδο. Αν οδηγήσετε χωρίς στάσεις, η διαδρομή από τον αυτοκινητόδρομο μέχρι το χωριό θα διαρκέσει περίπου 25 λεπτά.

Το όνομα του χωριού δεν έχει κυριολεκτική μετάφραση. Ωστόσο, σύμφωνα με μία εκδοχή, προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη «άλσος», που σημαίνει «άλσος». Πράγματι, κάποτε αυτές οι πλαγιές ήταν καλυμμένες με πλούσια βλάστηση και οι ντόπιοι τις αποκαλούσαν «άλσος της Αφροδίτης».

Ειδικά τώρα, στις αρχές Νοεμβρίου, καθώς ανεβαίνετε στα βουνά, μπορείτε να νιώσετε την αλλαγή των εποχών. Όλα τα φυλλοβόλα δέντρα έχουν βαφτεί σε κίτρινες και κόκκινες αποχρώσεις. Οι πολυάριθμοι αμπελώνες δεξιά και αριστερά του δρόμου στέκονται με τα κιτρινισμένα φύλλα τους. Και αν είστε τυχεροί, μια ελαφριά ψιχάλα θα συμπληρώσει το φθινοπωρινό τοπίο. Άλλωστε, «στη φύση δεν υπάρχει κακός καιρός», και όταν ζεις πολύ καιρό στην Κύπρο, ακόμα και η βροχή γίνεται μια ευχάριστη εξωτική εμπειρία….

Καλώς ήρθατε!

Το χωριό Άρσος υποδέχεται όλους τους ταξιδιώτες με μια ευχετήρια επιγραφή. Αμέσως μετά βρίσκεται ένα μνημείο αφιερωμένο στους Κύπριους εθελοντές στρατιώτες που έπεσαν σε διάφορους πολέμους.

Αφήνοντας το αυτοκίνητο στην άκρη του χωριού, μπορείτε να φτάσετε εύκολα στην κεντρική πλατεία του οικισμού, περπατώντας στα στενά και ελικοειδή σοκάκια.

Θα τραβήξει την προσοχή σας ένα ασυνήθιστο σπίτι με πράσινα παραθυρόφυλλα. Πρόκειται για το τοπικό αρτοποιείο. Η υπέροχη μυρωδιά των φρέσκων αρτοσκευασμάτων γίνεται αισθητή ήδη από το δρόμο!

Εδώ, όπως και σε ολόκληρη την περιοχή, η οινοποιία αποτελούσε από τα αρχαία χρόνια την κύρια ασχολία. Τον τελευταίο αιώνα, το χωριό γνώρισε την άνθισή του και την παρακμή του.

Το 1960, ο πληθυσμός του ανερχόταν σε 2.000 κατοίκους. Ωστόσο, μετά τις πολεμικές συγκρούσεις, η οινοπαραγωγή μειώθηκε σημαντικά και πολλοί εγκατέλειψαν την περιοχή αναζητώντας εργασία.

Μόνο τα τελευταία 17 χρόνια, χάρη στις μεταρρυθμίσεις που πραγματοποιήθηκαν, η ζωή εδώ ξαναζωντάνεψε. Άρχισαν να αναγεννιούνται τα οικογενειακά οινοποιεία και άλλες μικρές οικογενειακές επιχειρήσεις.

Σε αναζήτηση θησαυρών

Στη μικρή κεντρική πλατεία βρίσκεται η κύρια εκκλησία του χωριού, αφιερωμένη στον Άγιο Απόστολο Φίλιππο. Είναι γνωστό ότι η πρώτη εκκλησία σε αυτό το σημείο χτίστηκε ήδη τον XIII αιώνα, αλλά από τότε έχει καταστραφεί και ξαναχτιστεί αρκετές φορές. Στην ίδια πλατεία βρίσκεται η μικρή οικογενειακή ταβέρνα «Αγορά» και μερικά μικρά καφενεία.

Αν προχωρήσετε λίγο πιο κάτω στο δρόμο, θα δείτε μεγάλες ξύλινες πόρτες. Πρόκειται για το τοπικό μουσείο λαϊκής τέχνης. Η έκθεση του μουσείου είναι μικρή, αλλά ο χώρος είναι πολύ φιλόξενος και τον τελευταίο καιρό οι ντόπιοι έχουν αρχίσει να διοργανώνουν συχνά εκεί κάθε είδους συγκεντρώσεις και συνέδρια.

Αν στρίψετε δεξιά από την εκκλησία, σύντομα θα δείτε ένα μικρό σπίτι με μπλε παραθυρόφυλλα και μεγάλη ξύλινη πύλη, πίσω από την οποία κρύβεται μια ζεστή εσωτερική αυλή. Πρόκειται για το τοπικό ξενοδοχείο με το μελοδικό όνομα «Cornaro House».

Επιστρέφοντας στο κέντρο, τράβηξε την προσοχή μας ένα κτίριο με μια μεγάλη πινακίδα που έγραφε «Kallena Herbs». Ποιος θα φανταζόταν ότι η επιθυμία να δοκιμάσουμε τοπικά βότανα θα κατέληγε σε γευσιγνωσία κρασιού;

Ο Άρσος είναι γεμάτος θησαυρούς και ανακαλύψεις! Αποδείχθηκε ότι ο ιδιοκτήτης του μαγαζιού είναι οινοποιός από παλιά οικογένεια και άρχισε να ασχολείται με την καλλιέργεια θεραπευτικών βοτάνων σχετικά πρόσφατα. Ο κύριος Ευάγορος δεν εγκατέλειψε την οινοποιία και, ενώ εμείς πίναμε τσάι και απολαμβάναμε ένα σπιτικό επιδόρπιο φτιαγμένο από σταφύλια, μας μιλούσε με ενθουσιασμό για τις θαυματουργές ιδιότητες του σταφυλιού και για τα άπειρα πράγματα που μπορούν να παρασκευαστούν από αυτό.

Το γεγονός ότι τα σταφύλια περιέχουν πληθώρα βιταμινών και ιχνοστοιχείων είναι γνωστό σε πολλούς, αλλά το ότι το ξίδι από κρασί είναι ουσιαστικά ένα ελιξίριο νεότητας δεν το γνωρίζουν όλοι. Ήδη οι αρχαίοι Έλληνες χρησιμοποιούσαν το «vinaigre» – το «ξινό κρασί» – ως αντισηπτικό και αντιφλεγμονώδες μέσο, αλλά και ως εξαιρετικό ποτό για να ξεδιψάσουν.

Χάρη στην υψηλή περιεκτικότητα του ξιδιού από κρασί σε αντιοξειδωτικά, οι γιατροί συνιστούν να το συμπεριλαμβάνετε στο μενού σας όσο το δυνατόν πιο συχνά. Προλαμβάνει ενεργά τη δημιουργία χοληστερινικών πλακών και αποτελεί εξαιρετική πρόληψη για τις καρδιαγγειακές παθήσεις. Το ξίδι από κρασί έχει επίσης αναζωογονητική δράση στο δέρμα και τα μαλλιά.

Μοιραζόμαστε τη συνταγή!

Αγοράζοντας μερικές φιάλες από το σπιτικό κρασί του, λάβαμε ως δώρο ένα σακουλάκι με πολύ νόστιμες σταφίδες και τη συνταγή για το περίφημο επιδόρπιο «παλούζε», την οποία και μοιραζόμαστε μαζί σας!

Για 8-10 άτομα:

• 7-8 κιλά λευκά σταφύλια
• 1 1/4 φλιτζάνι αλεύρι
• 1 κουταλιά της σούπας ροζ νερό
• 12 κουταλιές της σούπας στάχτη
• λίγη κανέλα για πασπάλισμα
• 1-2 φλιτζάνια καρύδια

Πιέζουμε τα σταφύλια και τα βράζουμε σε λίγη ποσότητα νερού. Μόλις πάρει βράση, τυλίγουμε την τέφρα σε ένα πανί και την βάζουμε στην κατσαρόλα. Με αυτόν τον τρόπο τα σταφύλια καθαρίζονται καλύτερα και γίνονται πιο γλυκά. Στραγγίζουμε το υγρό και το ξαναβάζουμε στη φωτιά. Στη συνέχεια, διαλύουμε το αλεύρι σε λίγη κρύα νερό και το ρίχνουμε στην κατσαρόλα με το χυμό σταφυλιών, ανακατεύοντας συνεχώς. Μόλις πήξει, το απομακρύνουμε από τη φωτιά και προσθέτουμε το ροδόνερο και τα καρύδια. Μοιράζουμε σε μπολ και πασπαλίζουμε από πάνω με κανέλα.

Συμπέρασμα

Αφού αποχαιρετήσαμε τον κύριο Ευαγόρο, συνεχίσαμε το ταξίδι μας. Μετά το τσάι και το σπιτικό κρασί, νιώσαμε μια ευχάριστη ζεστασιά στο σώμα, αλλά η ψιλή βροχή σαφώς δεν μας έδινε διάθεση για βόλτες. Γι’ αυτό δεν πήγαμε μέχρι τον ποταμό Διαριζός, όπου βρίσκονται 6 πηγές, ούτε μέχρι το οινοποιείο Νικολεττίνα, που βρίσκεται στα περίχωρα του χωριού. Αν όμως θέλετε, μπορείτε να το κάνετε.

Ελπίζουμε ότι η μικρή μας αφήγηση θα σας εμπνεύσει να κάνετε αυτό το ενδιαφέρον ταξίδι, και ελπίζουμε να σας προσφέρει την ίδια απόλαυση!