«Σχολή γευσιγνωσίας για ενήλικες»: σεμινάριο σούσι στο εστιατόριο ZEN

Το σεμινάριο σούσι δεν είχε καμία σχέση με ένα βαρετό εργαστήριο. Ένα βροχερό βράδυ της εβδομάδας, πήγαμε στο ZEN αναζητώντας εορταστική ατμόσφαιρα και θετικά συναισθήματα. Στις οκτώ και μισή όλα ήταν έτοιμα: τα τραπέζια ήταν τοποθετημένα σε σχήμα «Π», με θέση για τον δάσκαλο στην άκρη, ενώ αριστερά και δεξιά υπήρχαν θέσεις εργασίας για τους μαθητές – τακτικούς επισκέπτες του UpTown, που δεν δίστασαν να πληρώσουν 50 € για το μάθημα. Το «Νόστιμο Μάθημα», εκτός από τις δεξιότητες παρασκευής σούσι και ρολών, προσφέρει στους συμμετέχοντες μπουφέ σούσι και ένα ποτήρι κρασί – μια υπέροχη αρχή για τη βραδιά!

Αφού ικανοποιήσαμε την πείνα μας με σούσι και ρολά πριν από την έναρξη του σεμιναρίου, παίρνουμε τις θέσεις μας. Κάνω εγγραφή με τον «τυχερό» αριθμό 13.

Όλοι σιωπούν, όταν τη θέση του δασκάλου καταλαμβάνει ο σεφ του εστιατορίου ZEN, Νταν Βερντέχο (Dan Verdejo). Αρχίζουμε να ετοιμάζουμε ρολά Καλιφόρνιας (California maki).

Ο Νταν μιλάει με χαρακτηριστική ασιατική προφορά, αλλά τα αγγλικά του είναι πολύ καλά. Σχολιάζει κάθε του κίνηση. Ενώ ο σεφ δίνει τις απαραίτητες οδηγίες για την παρασκευή των ρολών, αφαιρούμε τις μεμβράνες που καλύπτουν τα πιάτα με τα συστατικά, απλώνουμε το νόρι πάνω στο χαλάκι από μπαμπού και παίρνουμε το ρύζι… Προσδιορίζουμε «με το μάτι» την κατά προσέγγιση ποσότητα ρυζιού.

Ο Νταν δείχνει σε όλους πόσο σημαντικό είναι να μάθουν να αισθάνονται την απαραίτητη ποσότητα στο χέρι, καθώς οι ζυγαριές δεν βοηθούν. Ο σεφ περνά γρήγορα κατά μήκος των τραπεζιών, εκτιμώντας την ποσότητα ρυζιού που έχει πάρει ο καθένας από τους μαθητές. Ναι, σήμερα μαζευτήκαμε μια έξυπνη ομάδα!

Το ρύζι κατανέμεται πάνω στο νορί, το ρολό αναποδογυρίζεται με το ρύζι προς τα κάτω, στη συνέχεια πάνω στο κέντρο απλώνεται μια λωρίδα κινέζικης μαγιονέζας και τοποθετούνται το αβοκάντο, το κρεμμύδι και τα μπαστούνια καβουριού…

Έτοιμο; Ο Ντεν κάνει κύκλους πάνω στον εσωτερικό χώρο ανάμεσα στα τραπέζια, ελέγχοντας τις κινήσεις των μαθητών. Παρά το γεγονός ότι όλοι μας ήρθαμε στο εργαστήριο έχοντας περάσει μια κουραστική μέρα στη δουλειά, ο Ντεν απαιτεί από εμάς τη μέγιστη προσοχή, και… έρχεται η χαλάρωση. Η ζωή είναι υπέροχη, όταν μπορείς απλά και άνετα να μάθεις από έναν μάστορα!

Τα πρόσωπα των συμμετεχόντων λάμπουν από χαμόγελα, και στα μικρά διαλείμματα, ενώ ο σεφ βοηθά κάποιον από τους μαθητές, μπορούμε να σηκώσουμε τα ποτήρια μας. Εγώ δυσκολεύτηκα περισσότερο από όλους! Ήταν κρίμα να χάσω την ευκαιρία να φτιάξω ρολά με τα χέρια μου, αλλά έπρεπε να βρω χρόνο για να τραβήξω φωτογραφίες.

Ορίστε, κοιτάξτε, η προετοιμασία μου για τα ρολά Καλιφόρνιας – δεν είναι πολύ ομοιόμορφη, αλλά για πρώτη φορά είναι αρκετή. Ο Ντεν, αφού την κοίταξε, κούνησε εγκριτικά το κεφάλι.

Συνεχίζουμε. Κόβουμε ένα κομμάτι αβοκάντο κατά μήκος σε λεπτές φέτες και τις απλώνουμε πάνω στη μεμβράνη ανακατεμένα με το ψάρι – λευκό και κόκκινο σολομό. Από πάνω βάζουμε το έτοιμο «λουκάνικο». Τυλίγουμε τη μεμβράνη και πιέζουμε.

Και ο Νταν έφτιαξε το δικό του. Έτοιμο! Θα το κόψουμε αργότερα, ενώ τώρα θα φτιάξουμε ρολά με καβουρομπαλάκια (Crab Stick Rolls).

Απλώνουμε το ρύζι στην επιφάνεια του νορί, τοποθετούμε τα μπαστούνια καβουριού και, με τη βοήθεια ενός χαλιού από μπαμπού, τυλίγουμε το ρολό. Τέλος, φτιάχνουμε μερικά σούσι. Μετά τα ρολά, αυτό είναι παιχνιδάκι. Κόβουμε τα ρολά σε κανονικά κομμάτια. Πόσο ωραία είναι να νιώθεις σαν Ιάπωνας σεφ! Κάτι παρόμοιο μας φέρνουν οι σερβιτόροι, ενώ εδώ όλα είναι φτιαγμένα με τα ίδια μας τα χέρια.

Ήρθε η ώρα της κριτικής. Ο φοβερός σεφ ολόκληρου του UpTown βγαίνει στην αίθουσα. Φοβερό είναι μόνο το κύρος του και το κόκκινο σακάκι του. Ο Στέφανος Χρυσάνθου (Stephanos Hrysanthou) είναι χαμογελαστός και ευγενικός με τις κυρίες. Αργά, βήμα-βήμα, περνάει δίπλα από τα τραπέζια των διαγωνιζόμενων: χαμόγελα, μερικές φευγαλέες φράσεις που απευθύνει στις νεαρές συμμετέχουσες του σεμιναρίου. Τελικά, επιλέγονται τρεις υποψήφιες.

Δυστυχώς για εμάς και ευτυχώς για τον Τόνι – τον ιδιοκτήτη του UpTown – στο σεμινάριο είχαν εγγραφεί πάρα πολλοί ενδιαφερόμενοι, οπότε μετά από εμάς τα τραπέζια μαζεύτηκαν γρήγορα, αντικαταστάθηκαν τα πιάτα με τα συστατικά και η δεύτερη ομάδα συμμετεχόντων ξεκίνησε να μάθει τις λεπτές τέχνες της παρασκευής ιαπωνικών πιάτων.

Ο νικητής θα αναδειχθεί κοντά στα μεσάνυχτα, με βάση τα αποτελέσματα των δύο σεμιναρίων. Εμείς όμως… Τι λέτε; Καθίσαμε σε ένα τραπέζι και παραγγείλαμε ένα ζεστό πιάτο με ένα μπουκάλι λευκό κρασί από τον Βλασιδή. Γνωρίζουμε αυτό το κυπριακό κρασί, όπως γνωρίζουμε και τον Τόνι και την κουζίνα των εστιατορίων του.

Στα διπλανά τραπέζια βλέπουμε τα πρόσωπα πρόσφατων συναδέλφων και συμφοιτητών, με τους οποίους μαζί κατακτήσαμε τη δύσκολη μαγειρική τέχνη. Ίσως γνωριστούμε και ήδη την επόμενη Κυριακή να προσκαλέσουμε τους νέους φίλους μας για φαγητό, αλλά αυτή θα είναι μια άλλη ιστορία. Μια ιστορία με ευτυχισμένο τέλος, γιατί διαδραματίζεται στο φιλόξενο νησί της Κύπρου, το οποίο επιλέγουν για να ζήσουν ξεχωριστοί άνθρωποι. Και αυτούς τους συγκεντρώνει στους χώρους του ο εξαιρετικός εστιάτορας Τόνι…