Αναλυτής προειδοποιεί ότι οι μεταβολές στην ασφάλεια της Μέσης Ανατολής θα μπορούσαν να περιορίσουν τον έλεγχο της Κύπρου

Αθήνα, Ελλάδα. Οι αναδυόμενες ρυθμίσεις ασφαλείας στη Μέση Ανατολή ενέχουν τον κίνδυνο να περιορίσουν τον έλεγχο της Κύπρου επί της ασφάλειάς της, καθώς οι περιφερειακές δυνάμεις ωθούνται προς ανταγωνιστικές συμμαχίες, δήλωσε τη Δευτέρα ο αναλυτής Ίλια Ρουμπάνης. Ανέφερε ότι η κοινή αμυντική συμφωνία της Μέκκας μεταξύ της Σαουδικής Αραβίας, της Τουρκίας και του Πακιστάν δεν πρέπει να θεωρηθεί ως στρατιωτική συμμαχία τύπου ΝΑΤΟ.

Η περιφερειακή σημασία της συμφωνίας

Ο Ρουμπάνης, αναλυτής περιφερειακών σπουδών και ερευνητής στο Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων (IDIS) στην Αθήνα, δήλωσε στην εφημερίδα «Cyprus Mail» ότι η συμφωνία που υπογράφηκε νωρίτερα αυτό το μήνα ήταν σημαντική για την Κύπρο όχι τόσο επειδή θα μπορούσε να δημιουργήσει μια νέα στρατιωτική συμμαχία, όσο επειδή αντανακλούσε μια περιοχή που πολώνεται όλο και περισσότερο.

Απέρριψε τις συγκρίσεις με το ΝΑΤΟ, συμπεριλαμβανομένων των υποδείξεων ότι η συμφωνία ισοδυναμεί με δέσμευση συλλογικής άμυνας τύπου Άρθρου 5.

«Η συμφωνία της Μέκκας δεν είναι συμμαχία», είπε, επισημαίνοντας ότι το κείμενο της συμφωνίας δεν έχει δημοσιοποιηθεί.

Καμία ένδειξη κοινής στρατιωτικής δομής

Ο κ. Ρουμπάνης ανέφερε ότι δεν υπάρχουν ενδείξεις για κοινή δομή διοίκησης και ελέγχου, κοινή πολιτική ασφάλειας ή καθιερωμένο πλαίσιο πολιτικού συντονισμού.

«Στην καλύτερη περίπτωση, πρόκειται για ένα σύνολο βαθιών διμερών σχέσεων. Δεν πρέπει να υποθέτουμε ότι ένας πόλεμος της Τουρκίας, ας πούμε γύρω από την Κύπρο, θα εμπλέκει σαουδικά ή, μάλιστα, πακιστανικά στρατεύματα», είπε.

Πρόσθεσε ότι μεγάλο μέρος της συζήτησης που συγκρίνει τη συμφωνία με το Άρθρο 5 προήλθε από σχολιαστές και όχι από διπλωμάτες ή υπουργεία Εξωτερικών.

Σχέσεις Σαουδικής Αραβίας-Πακιστάν

Η Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν είχαν ήδη στενές διμερείς σχέσεις στον τομέα της άμυνας πριν από την τελευταία συμφωνία, ανέφερε ο Ρουμπάνης, υπονοώντας ότι, από ορισμένες απόψεις, η συμφωνία αυτή θα μπορούσε να θεωρηθεί ως η υπάρχουσα σχέση μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν με την προσθήκη μιας τουρκικής συνιστώσας.

Επιπλέον, τόνισε ότι απαιτείται αντίστοιχη προσοχή όσον αφορά τις εικασίες ότι η Σαουδική Αραβία θα μπορούσε να επωφεληθεί από την πυρηνική αποτρεπτική δύναμη του Πακιστάν.

«Πρέπει να γίνεται διάκριση μεταξύ γεγονότων και εικασιών», είπε, χαρακτηρίζοντας τη συζήτηση για μια εγγύηση τύπου Άρθρου 5 ως «σε μεγάλο βαθμό κενά λόγια».