Γιατί τα καλοκαίρια φαίνονται πιο σύντομα στην ενήλικη ζωή, σύμφωνα με ψυχολόγο του Πανεπιστημίου Κύπρου

Λευκωσία, Κύπρος. Για πολλούς ανθρώπους στην Κύπρο, το τέλος της σχολικής χρονιάς σηματοδοτούσε κάποτε την αρχή ενός καλοκαιριού που φαινόταν ατελείωτο, αλλά η ίδια εποχή συχνά φαίνεται πολύ πιο σύντομη στην ενήλικη ζωή. Σύμφωνα με τον Μάριο Αβρααμίδη, καθηγητή Γνωστικής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, η εξήγηση έγκειται στη μνήμη και όχι στην αντίληψη.

Τα καλοκαίρια της παιδικής ηλικίας σε σύγκριση με αυτά της ενήλικης ζωής

Πολλοί άνθρωποι θυμούνται τα καλοκαίρια χωρίς σχολείο ως μια μακρά περίοδο με μέρες στην παραλία, απογεύματα με φίλους, καλοκαιρινές δουλειές, πρώτους έρωτες και εβδομάδες που έμεναν ακόμα μπροστά πριν από τον Σεπτέμβριο. Ως ενήλικες, συχνά έχουν να ασχοληθούν με τα παιδιά που πρέπει να διασκεδάσουν, τις διακοπές που πρέπει να οργανώσουν και τη δουλειά που συνεχίζεται ανεξάρτητα από το κλείσιμο των σχολείων, και ο Σεπτέμβριος φτάνει γρήγορα.

Διαβάστε επίσης: Το Πανεπιστήμιο Κύπρου ανακοίνωσε τα δίδακτρα των προγραμμάτων σπουδών στα αγγλικά: από 5.300 έως 25.000 ευρώ τον χρόνο

Διαβάστε επίσηςΤο Πανεπιστήμιο Κύπρου ανακοίνωσε τα δίδακτρα των προγραμμάτων σπουδών στα αγγλικά: από 5.300 έως 25.000 ευρώ τον χρόνο

Αυτό θέτει το ερώτημα αν η αλλαγή αυτή είναι απλώς αποτέλεσμα της γήρανσης ή αν εξαρτάται από τον τρόπο με τον οποίο περνούν οι μέρες.

Η μνήμη και η πυκνότητα των εμπειριών

Ο Αβρααμίδης αναφέρει ότι το να βιώνει κανείς τον χρόνο καθώς περνά και το να θυμάται εκ των υστέρων τα παρελθόντα χρονικά διαστήματα είναι δύο ξεχωριστά, αν και συνδεδεμένα, ζητήματα. Χρησιμοποιεί τον όρο «πυκνότητα» για τον αριθμό των ξεχωριστών, αξιομνημόνευτων γεγονότων που βιώνει ένα άτομο και το θεωρεί ως έναν από τους λόγους για τους οποίους η παιδική ηλικία φαίνεται να έχει διαρκέσει περισσότερο.

Η παιδική ηλικία φέρνει μια σταθερή ροή νέων εμπειριών, όπως η έναρξη σε ένα νέο σχολείο, η δημιουργία φιλικών σχέσεων και οι οικογενειακές διακοπές. Η ενήλικη ζωή, αντίθετα, μπορεί να γίνει πιο επαναληπτική. Ο Αβρααμίδης εξηγεί ότι τα λιγότερα ξεχωριστά γεγονότα αφήνουν στη μνήμη λιγότερα στοιχεία από τα οποία να αντλήσει αργότερα, οπότε ένα έτος ανακαλείται εκ των υστέρων ως κάτι που πέρασε γρήγορα.

Η άποψη ενός 21χρονου

Αυτή η αίσθηση δεν εμφανίζεται απαραίτητα μόνο στη μέση ηλικία. Ο Ανδρέας Παπακόστας, 21 ετών, σπουδάζει αθλητικές επιστήμες και επιστήμη της άσκησης στο UCLan Κύπρου και εργάζεται ως προπονητής γυμναστικής και κολύμβησης. Λέει ότι ο χρόνος φαίνεται να κυλά πιο γρήγορα από το τελευταίο έτος του λυκείου και ότι αυτή η αίσθηση έχει ενταθεί από τότε που άρχισε να συνδυάζει τις σπουδές του με δύο δουλειές.

Περιγράφει το τρίτο έτος του στο πανεπιστήμιο ως «το γρηγορότερο έτος που έζησα ποτέ!». Οι αναμνήσεις του από την παιδική του ηλικία είναι διαφορετικές. Θυμάται ότι περίμενε τρεις μήνες για οικογενειακές διακοπές στην Αγγλία, ένα διάστημα που του φαινόταν εξαιρετικά μακρύ όταν ήταν νεότερος. Με τα δικά του λόγια: «Αυτοί οι τρεις μήνες που περίμενα εκείνο το ταξίδι, μου φάνηκαν σαν μια δεκαετία!»