Οι θάνατοι παιδιών στην Κύπρο στρέφουν την προσοχή στις έρευνες και στη στήριξη των οικογενειών που πενθούν

Πάφος, Κύπρος. Πρόσφατες υποθέσεις που αφορούν θανάτους παιδιών στην Κύπρο έχουν εστιάσει την προσοχή στη σχέση μεταξύ των ποινικών ερευνών και της υποστήριξης προς τους γονείς που έχουν χάσει τα παιδιά τους, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Cyprus Mail». Την Παρασκευή, το Επαρχιακό Δικαστήριο της Πάφου επέβαλε πρόστιμο 3.000 ευρώ στον Βρετανό πατέρα Τζος Φόστερ, αφού ο ίδιος παραδέχτηκε την ευθύνη για τον θάνατο του τριετούς γιου του.

Τρεις υποθέσεις με διαφορετικές νομικές εκβάσεις

Ο γιος του Φόστερ πέθανε τον Ιούλιο, αφού έπεσε από ένα παράθυρο ξενοδοχείου στον τέταρτο όροφο στο Χλωράκα. Κατά τον καθορισμό της ποινής, το δικαστήριο έλαβε υπόψη τις περιστάσεις που περιβάλλουν την αμέλειά του, τη βαθιά οδύνη της οικογένειας και τη δια βίου τιμωρία που συνιστά η απώλειά του.

Η «Cyprus Mail» ανέφερε ότι, εβδομάδες πριν από την επιβολή της ποινής στον Φόστερ, ένα άλλο ζευγάρι είχε περάσει πέντε ημέρες υπό κράτηση, μετά τη σύλληψή του λόγω του θανάτου του τριετούς γιου τους. Το παιδί έπεσε από τον έκτο όροφο μιας πολυκατοικίας στο Εγγόμι. Οι γονείς του αφέθηκαν στη συνέχεια ελεύθεροι χωρίς να απαγγελθούν κατηγορίες.

Σε ξεχωριστή υπόθεση, ένας Βούλγαρος πατέρας παραμένει υπό κράτηση στις βρετανικές βάσεις, αφού οι γιοι του, ηλικίας οκτώ και δέκα ετών, βρέθηκαν νεκροί σε σταθμευμένο αυτοκίνητο στο Ξυλοφάγου τον Ιούνιο, ανέφερε η εφημερίδα.

Το δημοσίευμα επισήμανε ουσιαστικές διαφορές μεταξύ των περιστάσεων και των επακόλουθων διαδικασιών στις τρεις υποθέσεις. Παρόλα αυτά, εντοπίζει ένα κοινό ερώτημα: πώς μπορούν οι αρχές να διερευνήσουν πιθανή εγκληματική αμέλεια και να προστατεύσουν τα παιδιά, αναγνωρίζοντας παράλληλα τον πόνο των οικογενειών που αντιμετωπίζουν μια ανεπανόρθωτη απώλεια.

Σύμφωνα με την εφημερίδα, ορισμένοι γονείς που έχουν χάσει τα παιδιά τους στην Κύπρο έχουν υποβληθεί σε ανακρίσεις από την αστυνομία, κρατήσεις ή ποινικές διώξεις τους τελευταίους μήνες, ενώ ακόμα προσπαθούν να συμβιβαστούν με τον θάνατο των παιδιών τους.

Διεθνή στοιχεία για τους τραυματισμούς παιδιών

Η Ευρωπαϊκή Έκθεση του 2008 του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για την Πρόληψη των Τραυματισμών των Παιδιών εκτιμούσε ότι οι ακούσιοι τραυματισμοί στοίχισαν τη ζωή σε 42.000 άτομα ηλικίας κάτω των 20 ετών σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Περιφέρεια. Οι αιτίες περιλάμβαναν τροχαία ατυχήματα, πνιγμούς, δηλητηριάσεις, εγκαύματα και άλλους θερμικούς τραυματισμούς, καθώς και πτώσεις.

Σε έκθεση που δημοσιεύθηκε το 2020 και αφορούσε τη βία και τους τραυματισμούς, ο ΠΟΥ κατέταξε τους τραυματισμούς ως τη δεύτερη μεγαλύτερη αιτία θνησιμότητας μεταξύ των παιδιών ηλικίας 5 έως 14 ετών. Διαπίστωσε επίσης ότι η διαφορά στη θνησιμότητα από τραυματισμούς μεταξύ χωρών με μεσαία και υψηλά εισοδήματα είχε αυξηθεί μεταξύ των παιδιών ηλικίας κάτω των 15 ετών, παρόλο που οι θάνατοι που συνδέονται με τραυματισμούς είχαν μειωθεί συνολικά από το 2000.

Η πιο πρόσφατη έκθεση των Ηνωμένων Εθνών για την παιδική θνησιμότητα, που δημοσιεύθηκε τον Μάρτιο του 2026, αναφέρει τον πνιγμό και τους τραυματισμούς από τροχαία ατυχήματα μεταξύ των κύριων αιτιών θανάτου για τα μεγαλύτερα παιδιά. Τα ευρήματά της υποδεικνύουν ότι τα ατυχήματα συνεχίζουν να στοιχίζουν ζωές, παρά τις δεκαετίες βελτίωσης στην επιβίωση των παιδιών.

Στόχοι πρόληψης και έκκληση για συντονισμό

Η Κύπρος υιοθέτησε το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την Πρόληψη των Παιδικών Τραυματισμών και Δηλητηριάσεων για την περίοδο 2016-2020, προκειμένου να αντιμετωπίσει αυτούς τους κινδύνους. Το σχέδιο έθεσε ως στόχο τη μείωση κατά 30% των θανάτων από παιδικούς τραυματισμούς, καθώς και της συχνότητας και της σοβαρότητας των τραυματισμών. Καλύπτει τροχαία ατυχήματα, πτώσεις, πνιγμούς, εγκαύματα, δηλητηριάσεις και ασφυξία.

Η Επίτροπος για τα Δικαιώματα των Παιδιών, Έλενα Περικλέους, δήλωσε στην εφημερίδα «Cyprus Mail» ότι οι επιμέρους υπηρεσίες στην Κύπρο λειτουργούν ήδη βάσει καθιερωμένων διαδικασιών και πρωτοκόλλων.

Ωστόσο, ανέφερε ότι απαιτείται ένα ευρύτερο πλαίσιο για τη σύνδεση των ποινικών ερευνών με την προστασία των παιδιών, τη βοήθεια προς τις οικογένειες και τον έλεγχο πιθανών θεσμικών ελλείψεων.