Το Εφετείο αυξάνει ποινές φυλάκισης για κατοχή μεθαμφεταμίνης με σκοπό την προμήθεια

Λευκωσία, Κύπρος. Το Εφετείο αύξησε τις ποινές φυλάκισης δύο κατηγορουμένων που είχαν καταδικαστεί για κατοχή 211 γραμμαρίων μεθαμφεταμίνης με σκοπό τη διακίνηση, κρίνοντας ότι οι αρχικές ποινές ήταν ανεπαρκείς, δεδομένης της σοβαρότητας των αδικημάτων.

Αύξηση των ποινών κατόπιν εφέσεων του Γενικού Εισαγγελέα

Σε ομόφωνη απόφαση με ημερομηνία 30 Σεπτεμβρίου, η οποία δημοσιοποιήθηκε τη Δευτέρα, το δικαστήριο δέχθηκε τις εφέσεις του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας. Αυξήθηκε η ποινή του πρώτου κατηγορουμένου από τέσσερα έτη σε πέντε και μισό έτη και η ποινή του δεύτερου κατηγορουμένου από τρεισήμισι έτη σε πέντε έτη.

Και οι δύο κατηγορούμενοι κρίθηκαν ένοχοι για συνωμοσία και παράνομη κατοχή ελεγχόμενου ναρκωτικού με σκοπό τη διακίνηση. Ο ένας αντιμετώπιζε επίσης την κατηγορία της παράνομης παραμονής στη Δημοκρατία μετά τη λήξη της προσωρινής άδειας διαμονής του.

Το ποινικό δικαστήριο είχε επιβάλει διαφορετικές ποινές, καθώς ο δεύτερος κατηγορούμενος ήταν νεαρός και δεν είχε προηγούμενες καταδίκες, ενώ ο πρώτος κατηγορούμενος είχε προηγούμενη καταδίκη.

Ο γενικός εισαγγελέας υποστήριξε ότι οι ποινές ήταν ανεπαρκείς και ότι το δικαστήριο πρώτου βαθμού δεν είχε λάβει επαρκώς υπόψη τη σοβαρότητα των αδικημάτων, την ανάγκη για αποτρεπτικές ποινές και τους επιβαρυντικούς παράγοντες.

Λόγοι παρέμβασης

Το εφετείο επανέλαβε ότι ο πρωταρχικός του ρόλος δεν συνίσταται στην επανεκτίμηση των ποινών που επιβλήθηκαν σε πρώτο βαθμό. Ανέφερε ότι η παρέμβαση είναι δυνατή μόνο όταν μια ποινή είναι αντικειμενικά και προφανώς ανεπαρκής ή υπερβολική, ή όταν έχει διαπιστωθεί σφάλμα αρχής.

Το δικαστήριο διαπίστωσε «σαφή αναντιστοιχία» μεταξύ της σοβαρότητας των αδικημάτων και των επιβληθέντων ποινών, καθώς και «ουσιαστική απόκλιση» από το πλαίσιο που έχει καθοριστεί από τη νομολογία σε παρόμοιες υποθέσεις.

Τόνισε τη σοβαρότητα των αδικημάτων που σχετίζονται με τα ναρκωτικά και την ανάγκη για αποτρεπτικές ποινές, ιδίως όταν τα ναρκωτικά κατέχονται με σκοπό τη διάθεσή τους σε τρίτους.

Οι ελαφρυντικοί παράγοντες δεν δικαιολογούσαν τις αρχικές ποινές

Το εφετείο έκρινε ότι το ποινικό δικαστήριο είχε λάβει ορθά υπόψη τους επιβαρυντικούς και ελαφρυντικούς παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων τόσο των ομολογιών ενοχής των δύο κατηγορουμένων όσο και του γεγονότος ότι δεν ήταν οι τελικοί διακινητές, αλλά ενεργούσαν ως κρίκοι στην αλυσίδα διακίνησης.

Ωστόσο, έκρινε ότι οι παράγοντες αυτοί από μόνοι τους δεν δικαιολογούσαν ποινές που δεν αντανακλούσαν τη σοβαρότητα της κατοχής μεγάλης ποσότητας μεθαμφεταμίνης με πρόθεση τη διακίνηση.