Ακροτίρι

Σήμερα θα κατευθυνθούμε προς την αλυκή στην περιοχή του Ακρωτηρίου, η οποία στεγνώνει λόγω της καλοκαιρινής ζέστης, ενώ το χειμώνα γεμίζει με νερό και γίνεται καταφύγιο για ποικίλα αποδημητικά πουλιά: γκρίζων γερανών και ροζ πελεκάνων, κύκνων-σπιουνών και ερωδιών, καθώς και των περίφημων ροζ φλαμίνγκο.

Κρατώντας την αναπνοή σας, θα στέκεστε και θα παρατηρείτε τα χαριτωμένα πουλιά που συρρέουν εδώ από όλο τον κόσμο για να περάσουν το χειμώνα.

Ξεκινάμε το ταξίδι

Μετά το χωριό Τραχώνι, περνάμε από μια δενδροστοιχία με κωνοφόρα και σταματάμε το αυτοκίνητο σε έναν ευρύχωρο χώρο στάθμευσης. Προχωράμε λίγο πιο πέρα, πατώντας στην αφράτη άμμο με τη γκριζωπή απόχρωση, και καταλήγουμε σε μία από τις πιο δημοφιλείς παραλίες της Λεμεσού – τη Lady’s Mile.

Λέγεται ότι η παραλία αυτή της Κύπρου πήρε αυτό το όνομα την εποχή της βρετανικής κυριαρχίας: «Lady» – έτσι λεγόταν το άλογο του κυβερνήτη, με το οποίο έκανε μακρινές βόλτες στην παραλία. Έτσι καθιερώθηκε το όνομα για τον τόπο.

Αν σταθούμε με το πρόσωπο στραμμένο προς τη θάλασσα, πίσω από τη χαμηλή, μακρινή γραμμή θα δούμε τα σπίτια της Λεμεσού, ενώ στα δεξιά η Lady’s Mile εκτείνεται προς άγνωστα βάθη, όπου τα περιγράμματα της παραλίας συγχωνεύονται με την άκρη του ουρανού.

Στην ατμόσφαιρα ταιριάζουν υπέροχα οι ταβέρνες που βρίσκονται κατά μήκος ολόκληρης της ακτής. Τα σαββατοκύριακα υπάρχει αρκετός κόσμος εδώ, αλλά η παραλία εκτείνεται σε 8 χλμ., οπότε θα υπάρχει αρκετός χώρος για όλους.

Πλησιάζουμε στο χωριό Ακρωτήρι (Akrotiri), ακολουθούμε την πινακίδα με την ένδειξη «Akrotiri Square» μέχρι ένα μεγάλο σούπερ μάρκετ, όπου στρίβουμε δεξιά και στη συνέχεια αριστερά στη δεύτερη στροφή, στην οδό Agiou Sila Str.

Εκεί όπου τελειώνει ο ασφαλτοστρωμένος δρόμος, ξεκινά ένα μονοπάτι που διασχίζει ένα χαμηλό δάσος με στριμμένα κωνοφόρα δέντρα. Ο δρόμος, που περιβάλλεται από όλες τις πλευρές από θάμνους θυμάρι, συχνά διακλαδίζεται προς διάφορες κατευθύνσεις, οπότε λόγω της έλλειψης πινακίδων μπορεί εύκολα να χαθεί κανείς.

Αν όμως εμπιστευτείτε τη διαίσθησή σας και ακολουθήσετε τον κύριο δρόμο, από τον οποίο θα στρίψετε μόνο μία φορά δεξιά (αμέσως μετά το μαντρί για τις κατσίκες), ήδη μετά από μερικές εκατοντάδες μέτρα θα δείτε τη θάλασσα.

Ακριβώς δίπλα στην ακτή βρίσκεται ένας παρατηρητήριο, ενώ λίγο πιο κάτω υπάρχει μια κόκκινη στέγη, κάτω από την οποία υπάρχουν ξύλινα παγκάκια. Δεξιά από αυτά κρύβεται μια μικροσκοπική προβλήτα για δύο-τρεις ψαρόβαρκες. Και δίπλα του – ένας πίνακας με φωτογραφίες και πληροφορίες για τους ντόπιους κατοίκους που εμφανίζονται εδώ το καλοκαίρι – την πράσινη χελώνα (Green Turtle ή Chelonia Mydas) και την κοινή χελώνα με το μεγάλο κεφάλι (Loggerhead Turtle ή Caretta caretta).

Πλησιάζουμε τη γαλάζια έκταση της θάλασσας, τα σύννεφα και τον κοκκινωπό-καφέ αμμώδη γκρεμό. Από αυτή την απόσταση βλέπουμε στο βάθος την παραλία, στρωμένη με απαλή ανοιχτόχρωμη άμμο, η οποία σε κάποια σημεία δίνει τη θέση της σε λαμπερά βότσαλα.

Εδώ θα νιώσετε σαν να βρίσκεστε σε ένα ακατοίκητο νησί: θα θέλετε να χτίσετε ένα κάστρο από άμμο, να κοιτάζετε για ώρες το γαλάζιο βάθος, να ακούτε τον μονότονο ήχο των κυμάτων, να σφυρίζετε μια μελωδία και να ρίχνετε μικρά βότσαλα στο διαυγές νερό, θαυμάζοντας για ώρες τους κύκλους που διαχέονται.

Κάντε μια βόλτα κατά μήκος της ακτής και, πολύ πιθανόν, θα βρείτε μια από τις πέτρες που έχουν γυαλιστεί από τα κύματα της θάλασσας, στην οποία έχουν κολλήσει κοχύλια και άμμος, δημιουργώντας ένα εξαιρετικά ασυνήθιστο μωσαϊκό.

Φαντασμαγορικά πανιά

Λοιπόν, τι φαίνεται εκεί μακριά;… Ένα πλοίο-φάντασμα; Ας πάμε λοιπόν στην ακτή, όπου αναπαύονται τα ναυάγια των βυθισμένων πλοίων. Σύμφωνα με τις ιστορίες των ντόπιων ψαράδων, ένα πλοίο, το οποίο εγκαταλείφθηκε από το πλήρωμά του το 1976, εκβλήθηκε στην άμμο από τα κύματα. Και τώρα βρίσκεται εδώ, καλυμμένο με σκουριά, λαμπυρίζοντας με εξωγήινο φως και κρύβοντας τα σκοτεινά μυστικά του παρελθόντος.

Και τα συντρίμμια μιας εγκαταλελειμμένης γολέτας, που καταστράφηκε από ένα κύμα το 1968, προεξέχουν από το νερό. Λένε ότι κάτω από τα ορμητικά κύματα κρύβεται και ένα τρίτο πλοίο, που βυθίστηκε το 1940. Σύμφωνα με τους ντόπιους ψαράδες, σε αυτά τα νερά κρύβονται και άλλα θησαυροί.

Ο Ακρωτήριος της Γάτας, το υδάτινο πάρκο και τα ψώνια!

Αφού απολαύσαμε αρκετά αυτό το μυστηριώδες μέρος, κατευθυνόμαστε προς το γυναικείο μοναστήρι του Αγίου Νικολάου (το οποίο ο λαός αποκαλεί «της γάτας»). Βρίσκεται σε απόσταση τριών χιλιομέτρων από το χωριό Ακρωτήρι.

Σύμφωνα με τον μύθο, η Αγία Βασίλισσα Ελένη διέταξε να μεταφερθεί στην Κύπρο ένα πλοίο γεμάτο γάτες, προκειμένου να απαλλάξει το νησί από τα σμήνη φιδιών που είχαν εξαπλωθεί στην ξεραμένη από τον ήλιο γη. Το πλοίο με τα χαριτωμένα ζώα προσάραξε στην ακτή, σε μια τοποθεσία γνωστή ως Κάπο Γκάτα (Ακρωτήρι των Γατών). Από τότε, οι γάτες που έσωσαν το νησί χαίρουν του σεβασμού του τοπικού πληθυσμού.

Στο δρόμο από το χωριό Τραχόνι (Trachoni) μην παραλείψετε να επισκεφθείτε ένα από τα καλύτερα υδάτινα πάρκα της Κύπρου, το Fasouri. Το υδάτινο πάρκο λειτουργεί από τον Μάιο έως τα τέλη Οκτωβρίου και τις καλοκαιρινές μέρες γεμίζει με τις χαρούμενες φωνές των Κυπρίων και των επισκεπτών του νησιού.

Επίσης, καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους μπορείτε να επισκεφθείτε το My Mall – ένα εμπορικό κέντρο που βρίσκεται κοντά στο υδάτινο πάρκο.

Εδώ θα βρείτε καταστήματα παγκοσμίως γνωστών εμπορικών σημάτων: Zara, United Colors of Benetton, Mango και πολλά άλλα. Σε οποιαδήποτε εποχή του χρόνου, εδώ μπορείτε όχι μόνο να χαρίσετε στον εαυτό σας κάτι καινούργιο, αλλά και να καθίσετε σε άνετα καφέ και εστιατόρια, ή ακόμα και να κάνετε πατινάζ.

Αντίο, ακτή των ναυαγίων

Το Ακρωτήρι, αναμφίβολα, διαφέρει από τα ορεινά χωριά της Κύπρου. Ωστόσο, αξίζει σίγουρα την προσοχή σας: κρυφές παραλίες, αλατισμένη λίμνη, ένα πανέμορφο μοναστήρι…

Όλα αυτά προσελκύουν τους επισκέπτες του νησιού και τους κάνουν να φτάσουν μέχρι το χωριό, για να περάσουν μια αξέχαστη μέρα δίπλα στη θάλασσα ή να δοκιμάσουν παραδοσιακά εδέσματα σε κάποιο από τα ταβέρνα, περιτριγυρισμένοι από πορτοκαλιές.