Αξιοθέατο

Μοναστήρι της Παναγίας Σφαλανγιώτισσας

Σχετικά με το μέρος

Το Μοναστήρι της Παναγίας Σφαλανγιώτισσας βρίσκεται πολύ κοντά στην πόλη της Λεμεσού.

Είναι απίστευτο, αλλά μπορείτε να φτάσετε εκεί σε 10 λεπτά και να βρεθείτε σε έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο.

Η ιστορία του μοναστηριού ξεκινά το 1574.

Το μοναστήρι πήρε το όνομά του από την εικόνα που βρίσκεται στον ναό.

Οι άνθρωποι που υπέφεραν από το δάγκωμα των δηλητηριωδών εντόμων «σφαλαγγι» κατέφευγαν στην εικόνα της Αγίας για βοήθεια και θεραπεύονταν.

Αρχικά, το μοναστήρι ήταν ανδρικό. Αντέχει στις επιθέσεις των Τούρκων και παρέμεινε όρθιο, αλλά ερημώθηκε για κάποιο διάστημα.

Οι κάτοικοι του χωριού του Αγίου Αφανάσιου, της Γερμασού και άλλων γειτονικών οικισμών άκουσαν από τους παλαιότερους ότι κάποτε, όταν επιτέθηκαν στο μοναστήρι, οι Τούρκοι πήραν την ιερή εικόνα της Σφαλανγιώτισσας από τον ναό και την πέταξαν σε ένα δάσος με άγρια θάμνους, περίπου 1,5 χλμ. μακριά από το μοναστήρι. Αυτή την ατιμία την είδε ένας μουσουλμάνος, ο οποίος αργότερα έδειξε στους χριστιανούς πού βρισκόταν η εικόνα. Με λιτανεία και προσευχές, οι πιστοί βρήκαν και επέστρεψαν την εικόνα της Παναγίας στον ναό.

Το μοναστήρι ήταν εγκαταλελειμμένο, χρειαζόταν φροντίδα και συντήρηση και παραχωρήθηκε από τη μητρόπολη προς μίσθωση σε έναν κτηνοτρόφο, ο οποίος, δυστυχώς, το μετέτρεψε σε μάντρα για ζώα.

Ωστόσο, οι ευσεβείς κάτοικοι της περιοχής δεν εγκατέλειψαν την καλή παράδοση και επισκέπτονταν συνεχώς τον ναό του μοναστηριού για να ανάψουν το λυχνάρι μπροστά στην θαυματουργή εικόνα της Σφαλανγιώτισσας.

Κάθε χρόνο, την Τρίτη της Φωτεινής Εβδομάδας, τελούσαν εδώ με πανηγυρικό τρόπο τη Λειτουργία. Αυτός ο ιερός τόπος αποτελούσε πάντα πνευματική όαση για τους ορθόδοξους χριστιανούς, οι οποίοι αναζητούσαν εδώ πνευματικό καταφύγιο και παρηγοριά.

Το 1977, μια ομάδα μοναχών της Μονής του Αγίου Γεωργίου του Αλαμάν, με την ευλογία του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄, μετακόμισε στη μονή, μετά από μακρά περίοδο εγκατάλειψης.

Οι πρώτες μοναχές βρήκαν το μοναστήρι σε άθλια κατάσταση: τα κελιά και ο ίδιος ο ναός ήταν ημιερειπωμένοι, ενώ ο κήπος είχε εγκαταλειφθεί. Με τη βοήθεια του Θεού και τη φροντίδα της Αγίας Σφαλαγιώτισσας ξεκίνησαν οι εργασίες αποκατάστασης του ναού του μοναστηριού. Αργότερα ξαναχτίστηκαν και τα κελιά. Οι πρώτες μοναχές, που έθεσαν τα θεμέλια για την αναγέννηση του μοναστηριού, πέρασαν πολλές δυσκολίες και στερήσεις, αλλά η Παναγία τις παρηγορούσε επανειλημμένα και έδειχνε θαυματουργή βοήθεια και φροντίδα για το μοναστήρι και τις αδελφές Της.

Θα αφηγηθούμε μερικά από τα πολυάριθμα τέτοια θαύματα.

Τα θαύματα του μοναστηριού

Ένας από τους εργαζόμενους του Στραβονεόφιτα, ο Χαραλάμπιος Οδυσσέας, διηγήθηκε ότι το 1946 βρήκε ένα τετράδιο δεμένο με προβατίνα, τα χειρόγραφα του οποίου εξιστορούσαν την ιστορία του μοναστηριού. Μεταξύ των πολυάριθμων γεγονότων που περιγράφονται σε αυτά, αναφέρεται και το ακόλουθο περιστατικό. Ένας μοναχός, που είχε φτάσει από μακριά, τσιμπήθηκε από ένα δηλητηριώδες σφάλανγο. Ο πόνος του ήταν αφόρητος και φώναζε δυνατά ζητώντας τη βοήθεια της Παναγίας. Το βράδυ, η Παναγία του εμφανίστηκε σε όραμα και του πρόσταξε να πάει στο σπίτι Της για να θεραπευτεί. Όμως, στην ερώτηση του μοναχού «ποια είναι Αυτή» και «πού θα την βρει», ακολούθησε η απάντηση: «Είμαι η Παναγία Σφαλανγιώτισσα και θα Με βρεις πίσω από τη Λεμεσό!». Όταν ο πάσχων έφτασε στη Λεμεσό και διηγήθηκε την ιστορία του στους κατοίκους, τον συνόδευσαν στο χωριό του Αγίου Αφανάσιου, στο σημείο όπου βρισκόταν η εικόνα της Παναγίας Σφαλανγιώτισσας. Καθώς πλησίαζαν προς εκείνο το ιερό μέρος, τα βάσανά του ελάττωναν συνεχώς. Μετά από μια σύντομη διαδρομή, ο μοναχός και οι ντόπιοι που τον συνόδευαν έφτασαν σε ένα μικρό σπήλαιο, όπου βρισκόταν η εικόνα με ένα αναμμένο λυχνάρι μπροστά της. Αφού προσκύνησε με προσευχή και ευλάβεια την εικόνα και θεραπεύτηκε, ο μοναχός επιθυμούσε να παραμείνει εκεί για να ασκηθεί στη μοναχική ζωή. Αργότερα του συνέστησαν να μετακομίσει στο πλησιέστερο μοναστήρι του Αγίου Νικολάου (το «γατίσιο»), και εκείνος το έπραξε.

Κτητήρας

Ωστόσο, η εικόνα της Παναγίας Σφαλανγιώτισσας απασχολούσε συνεχώς τις σκέψεις του αδελφού και δεν του έδινε ησυχία. Γι’ αυτό, μια μέρα, αφού έλαβε την ευλογία του γέροντά του, ο μοναχός ξεκίνησε και πάλι το ταξίδι προς την εικόνα της Παναγίας Σφαλανγιώτισσας. Όταν έφτασε στο σπήλαιο, ξαφνικά του εμφανίστηκε η ίδια η Παναγία και του πρόσταξε να την ακολουθήσει, δείχνοντάς του το δρόμο προς την πηγή Της. Έτσι, η Παναγία και ο μοναχός προχώρησαν περίπου 1 χλμ. βορειότερα από την περιοχή όπου βρισκόταν η εικόνα. Αφού σταμάτησαν, η Παναγία πρόσταξε τον μοναχό να σκάψει και να βρει ιερό νερό. Η Μητέρα του Θεού ήθελε, με τη βοήθεια των χριστιανών, να ανεγερθεί ένας ναός. Έτσι ιδρύθηκε το μοναστήρι, όπου την αρχή της μοναστικής ζωής έθεσε ο μοναχός που θεραπεύτηκε από την Παναγία. Με την πάροδο του χρόνου άρχισαν να συγκεντρώνονται κοντά του και άλλοι που λαχταρούσαν τη μοναστική ζωή. Δημιουργήθηκε μια μοναστική κοινότητα. Δυστυχώς, δεν είναι γνωστό αν η μοναστική ζωή του μοναστηριού ήταν μακροχρόνια ή αν διακόπηκε. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες που έχουν διασωθεί, είναι βέβαιο ότι κατά τα χρόνια της τουρκικής κατοχής το μοναστήρι ερημώθηκε.

Η θεραπεία ενός Τούρκου

Ένας Τούρκος από το χωριό Μεσαόριας τσιμπήθηκε από σφάλανγα. Το κεφάλι του πρήστηκε και τα μάτια του έκλεισαν από το οίδημα. Οι συγγενείς του, γνωρίζοντας τα θαύματα της Παναγίας Σφαλανγιώτισσας, τον έφεραν στο μοναστήρι. Τον ξάπλωσαν μπροστά στην ιερή εικόνα της Παναγίας και την παρακάλεσαν να τον θεραπεύσει, και ο πάσχων έλαβε αυτό που ζήτησε. Σύντομα ανάρρωσε.

Η ετοιμοθάνατη Τουρκάλα

Μια από τις μουσουλμάνες που ζούσαν εκεί αρρώστησε από ανίατη ασθένεια. Οι γιατροί στους οποίους απευθύνθηκε δεν της άφησαν καμία ελπίδα για ανάρρωση. Τη γυναίκα περίμενε ο αναπόφευκτος θάνατος!

Μια βραδιά, η ασθενής είδε στον ύπνο της την Παναγία, η οποία της υποσχέθηκε θεραπεία. Η Τουρκάλα μοιράστηκε αυτή τη χαρά με τον σύζυγό της. Το πρωί πήγε στο μοναστήρι μαζί με τον σύζυγό της. Φτάνοντας στον ναό και προσκυνώντας την ιερή εικόνα της Παναγίας, το ζευγάρι προσευχήθηκε για τη θεραπεία της. Η ασθενής αισθάνθηκε καλύτερα και πολύ γρήγορα ανάρρωσε. Ο σύζυγός της, ως ένδειξη ευγνωμοσύνης, δώρισε στο μοναστήρι ένα μεγάλο οικόπεδο στην περιοχή του Πετρολόνα.

Μια γυναίκα από το χωριό του Αγίου Αφανάσιου ήθελε να πουλήσει ένα πιάτο που ανήκε στο μοναστήρι. Κάποιο βράδυ της εμφανίστηκε η Θεοτόκος και της είπε: «Μην πουλήσεις το πιάτο! Σύντομα το μοναστήρι Μου θα αναζωογονηθεί και εδώ θα εγκατασταθούν οι μοναχές Μου, τότε θα το δώσεις σε αυτές!». Αυτό συνέβη το 1974, δηλαδή 3 χρόνια πριν από την άφιξη των πρώτων αδελφών.

Πλησίαζε η ώρα της πρώτης χειροτονίας της ηγουμένης· καθώς η ηγουμένη καταγόταν από τη Λεύκαρα, γνωστή για τα κεντήματά της, οι αδελφές λυπόταν που δεν είχαν εκκλησιαστικά άμφια για τον Άγιο Θρόνο και τις Βασιλικές Πύλες κεντημένα με αυτή την περίφημη τεχνική. Ωστόσο, η ίδια η Παναγία Σφαλανγιώτισσα ανέλαβε να καλύψει αυτό το κενό! Πέρασαν μερικές ημέρες. Μια γυναίκα ονόματι Μαρία επισκέφθηκε το μοναστήρι. Κρατούσε στα χέρια της ένα πακέτο με τα απαραίτητα υφάσματα για την κοσμησία του ναού! Η Μαρία είπε στις αδελφές ότι μια νύχτα, στον ύπνο της, είδε την Παναγία, η οποία της πρόσταξε να φέρει αυτό το κέντημα στο μοναστήρι. Με ευλάβεια και απερίγραπτη συγκίνηση, βλέποντας σε αυτό την προφανή φροντίδα και βοήθεια της Παναγίας προς το μοναστήρι τους, οι αδελφές δέχτηκαν το δώρο.
Η εικόνα της Παναγίας Σφαλανγιώτισσας τιμάται ως θαυματουργή. Κατά τη διάρκεια της ξηρασίας, οι πιστοί μεταφέρουν με λιτανεία την ιερή εικόνα στο σημείο όπου ήταν κρυμμένη, και οι προσευχές των Ορθόδοξων εισακούονται πάντα. Μετά τη λιτανεία και την προσευχή με τη μεσιτεία της Αγνής Κυρίας, ο Κύριος στέλνει την πολυαναμενόμενη βροχή. Υπάρχουν επίσης μαρτυρίες για θεραπείες από καρκίνο, στειρότητα, καρδιακές, δερματικές, οφθαλμικές και πολλές άλλες ασθένειες.

Εργαστήριο

Το μοναστήρι διαθέτει δικό του εργαστήριο, στο οποίο μπορείτε να παραγγείλετε την κατασκευή εκκλησιαστικών αμφίων, εικονοστασίων, προσωπικών και εορταστικών εικόνων. Οι παραγγελίες αποστέλλονται ακόμη και σε διάφορες πόλεις και χώρες.

Μπορείτε να παραγγείλετε μνημόσυνα, ειδικές λειτουργίες, σαρακοστή, ετήσια μνημόσυνα και προσευχές προς την Παναγία. Δεν υπάρχει τιμή για τα εκκλησιαστικά μνημόσυνα! Ο καθένας προσφέρει κατά τη δική του επιθυμία και τις δυνατότητές του.

Για ερωτήσεις σχετικά με παραγγελίες εκκλησιαστικών ενδυμάτων, εικόνων και μνημοσύνων, μπορείτε να επικοινωνήσετε στο τηλ. και

Στο μοναστήρι υπάρχει μια μοναχή που μιλάει ρωσικά, ενώ μία από τις αδελφές γνωρίζει αγγλικά, γαλλικά και ισπανικά.

Οι επισκέπτες μπορούν να αγοράσουν φρεσκοψημένο ψωμί της μονής, αυγά από δική της παραγωγή, να πάρουν ιερό νερό και να απολαύσουν την ατμόσφαιρα ηρεμίας και ευσπλαχνίας της μονής.