
Σε μια υπέροχη ανοιξιάτικη μέρα, ενώ η εξαντλητική ζέστη δεν έχει ακόμη κατακλύσει το νησί, ξεκινάμε για τα ιστορικά μέρη της Κύπρου και τα μέρη που περιβάλλουν μύθοι και θρύλοι. Ξεκινάμε το ταξίδι μας από το αρχαίο χωριό Πισσούρι, το οποίο είχε αναφέρει ήδη ο διάσημος Έλληνας γεωγράφος και ταξιδιώτης Στράβων (περίπου 64 π.Χ. – 19 μ.Χ.).
Κατά τον Μεσαίωνα, στο χωριό Πισσούρι υπήρχαν βασιλικά κτήματα, όπου καλλιεργούνταν το «βασιλικό καρύδι» — αμύγδαλα, κέρατοδέντρα, υπέροχες ελιές, φρούτα και σταφύλια, που προορίζονταν για την παραγωγή σταφίδας. Τα πανδοχεία που περιγράφονται στις αναφορές των ταξιδιωτών έχουν κλείσει εδώ και καιρό, αλλά στους ψηλούς λόφους του μικροσκοπικού χωριού έχουν χτιστεί σπιτάκια που από μακριά μοιάζουν με κουτιά σπίρτων.


Αξίζει να σημειωθεί ότι το χωριό Πισσούρι βρίσκεται 10 χλμ. μακριά από τον περίφημο τόπο γέννησης της Αφροδίτης (προς τη Λεμεσό).
Λοιπόν, κατευθυνόμαστε προς το χωριό για να θαυμάσουμε τα μικρά, ζεστά σπιτάκια και να περπατήσουμε στα στενά χωριάτικα δρομάκια. Το όνομα του χωριού που μας υποδέχτηκε με φιλοξενία προέρχεται από τη λέξη «πισσούρκα», που μεταφραζόμενη από την κυπριακή διάλεκτο σημαίνει «στη σκιά». Και αυτό μοιάζει αληθινό: το γραφικό χωριουδάκι έχει κρυφτεί στη σκιά των ψηλών λόφων τόσο καλά, ώστε στα αρχαία χρόνια, την εποχή των συχνών εισβολών στο νησί από τη θάλασσα, ήταν αδύνατο να το δει κανείς.
Παρά τις σύγχρονες βίλες (οι περισσότερες από τις οποίες βρίσκονται πιο κοντά στην ακτή), το χωριό κατάφερε να διατηρήσει τη μοναδική γοητεία και την ελκυστικότητα της παλιάς εποχής. Εδώ βρίσκονται επίσης αμπελώνες με πολυετή φυτά, προς τιμήν των οποίων διοργανώνεται κάθε χρόνο το περίφημο φεστιβάλ σταφυλιού.
Τα σταφύλια θα σας θυμίσουν οι απεικονίσεις των τσαμπιών, φτιαγμένες από μικρά βότσαλα, στα πλακόστρωτα δρομάκια της Πισσούρας, καθώς και στους τοίχους της χωριάτικης βρύσης που βρίσκεται στην κεντρική πλατεία, το σημείο συνάντησης των ντόπιων.
Παρεμπιπτόντως, ένας από τους ντόπιους ονόμασε την ταβέρνα «Bunch of Grapes» προς τιμήν του «βασιλιά των κυπριακών φρούτων», όπου και θα σταματήσουμε για μεσημεριανό γεύμα. Η ταβέρνα, στο χώρο της οποίας βρίσκονται και διαμερίσματα, «κρύβεται» στη σκιά ενός καταπράσινου κήπου με πλούσια δέντρα. Κάτω από τις πυκνές κορώνες τους θα απολαύσουμε τα πεντανόστιμα πιάτα που μπορεί κανείς να δοκιμάσει μόνο στις παραδοσιακές κυπριακές ταβέρνες του χωριού.
Περνώντας ανάμεσα στα μικρά λευκά πέτρινα σπιτάκια, οι ταξιδιώτες μπορούν να θαυμάσουν τα πλούσια λουλούδια και τις υπέροχες πανοραμικές θέες που ανοίγονται προς τη θάλασσα και τα βουνά.
Και τώρα ήρθε η ώρα να επισκεφτούμε μία
από τις καλύτερες παραλίες της Κύπρου. Κατεβαίνουμε προς την ακτή, ακολουθώντας τις πινακίδες. Εδώ το τοπίο είναι ήδη κάπως διαφορετικό – σύγχρονες βίλες περιβάλλουν τον δρόμο που οδηγεί στο πολυτελές ξενοδοχείο Columbia Beach Resort. Αυτό το ξενοδοχείο θυμίζει ένα πανέμορφο χωριό και, ίσως, ακριβώς εδώ δημιουργούνται οι συνειρμοί με τον επίγειο παράδεισο. Μέσα από το ποταμάκι-πισίνα μπορεί κανείς να κολυμπήσει σχεδόν μέχρι τη θάλασσα, ενώ από τις βεράντες του ξενοδοχείου ανοίγονται υπέροχες θέες προς τη θάλασσα.
Σήμερα, όμως, δεν θα κάνουμε στάση εκεί, αλλά θα κατευθυνθούμε κατευθείαν προς την παραλία, και μετά θα σταματήσουμε σε μια κοντινή ταβέρνα για να πιούμε ένα φλιτζάνι καφέ κυπριακού τύπου. Νωρίτερα προτιμήσαμε να γευματίσουμε σε ένα χωριάτικο εστιατόρι, οπότε στην ταβέρνα θα πιούμε απλώς έναν καφέ μετά το μπάνιο μας στα ακόμα δροσερά κύματα της Μεσογείου.
Αν βρεθείτε σε αυτά τα μέρη, μην παραλείψετε να δοκιμάσετε τα πιο φρέσκα ψαρομεζέδες. Αν, όμως, δεν είστε λάτρεις του ψαριού και των θαλασσινών, δεν θα μείνετε πεινασμένοι. Για παράδειγμα, θα σας προσφέρουν ένα υπέροχο pepper steak, που κοστίζει περίπου 15 ευρώ.
Αφού ξεκουραστούμε λίγο, κατευθυνόμαστε προς το χωριό Ανογίρα, στους μονολιθικούς βράχους, γύρω από τους οποίους έχουν δημιουργηθεί πολλοί μύθοι. Ακόμα κι αν δεν πιστεύετε στις θαυματουργές θεραπείες και τους αρχαίους μύθους, δεν θα μείνετε αδιάφοροι απέναντι στις αφηγήσεις των ντόπιων για εκείνες τις μυστικιστικές ιστορίες, στις οποίες πρωταγωνιστές αποδεικνύονται οι μονόλιθοι. Μερικοί από τους βράχους είναι εύκολα προσβάσιμοι, ενώ άλλοι είναι κρυμμένοι από τα μάτια.
Στην Κύπρο υπάρχουν πάνω από 50 παρόμοιες πέτρες. Το ύψος τους κυμαίνεται από 1 έως 3 μέτρα, ενώ το πλάτος τους είναι περίπου 1 μ. Οι γιγάντιες πέτρες έχουν τραχιά επιφάνεια με ένα ορθογώνιο άνοιγμα στο κέντρο. Μέχρι σήμερα, οι επιστήμονες δεν μπορούν να κατανοήσουν τον σκοπό τους. Η πεποίθηση των κατοίκων των τοπικών χωριών για τη μυστική δύναμη των μονολιθών βασίζεται στο γεγονός ότι, κατά το παρελθόν, αυτές οι πέτρες υποτίθεται ότι εκτελούσαν κάποια θρησκευτική ή τελετουργική λειτουργία. Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή, οι πέτρες μπορεί να αποτελούσαν μέρος αρχαίων οινοποιείων ή ελαιοτριβείων.
Ένας από τους μύθους αφορά μια πέτρα που βρίσκεται κοντά στο χωριό Παχνα (Pachna). Σύμφωνα με τις παραδόσεις, ο άνδρας που καταφέρει να περάσει από την τρύπα του, θα έχει πιστή σύζυγο. Πιστεύεται ότι ορισμένοι βράχοι βοηθούν άρρωστες γυναίκες ή παιδιά. Ορισμένοι ντόπιοι αποκαλούν αυτούς τους βράχους «ιερούς».
Ολοκληρώνοντας το ταξίδι μας, κατευθυνόμαστε προς τη Λεμεσό, για να περάσουμε την υπόλοιπη υπέροχη βραδιά συζητώντας το ταξίδι μας και σχεδιάζοντας νέες διαδρομές, τις πιο ενδιαφέρουσες από τις οποίες θα μοιραστούμε σίγουρα μαζί σας.