Βασικές αρχές του σχεδιασμού τοπίου

Αρχιτεκτονική, κατασκευή, σχεδιασμός, διαμόρφωση και πρασίνισμα — όλες αυτές οι έννοιες είναι στενά αλληλένδετες και, στο σύνολό τους, εξασφαλίζουν την ποιότητα του σχεδιασμού τοπίου.

Αυτή η μορφή τέχνης χρησιμοποιείται για τη μεταμόρφωση των χώρων μπροστά από τις προσόψεις κατοικιών και γραφειακών κτιρίων, εξοχικών και οικιακών οικοπέδων, για τη διαμόρφωση χώρων πρασίνου, τη δημιουργία γκαζόν, καθώς και για τη φύτευση πράσινων φυτών με τη χρήση διαφόρων αρχιτεκτονικών μορφών και διακοσμητικών στοιχείων.

Το να δημιουργήσει κανείς κάτι πρωτότυπο στο εξοχικό του ή κοντά στο σπίτι του είναι μια εξαιρετικά περίπλοκη και ενδιαφέρουσα διαδικασία. Και αν θέλει κανείς να επιτύχει το επιθυμητό αποτέλεσμα, πρέπει να τηρεί μια σειρά βασικών αρχών του σχεδιασμού τοπίου, όπως:

1. Η ενότητα της σύνθεσης των διακοσμητικών και φυσικών στοιχείων του τοπίου, που βρίσκονται σε διάφορα σημεία του κήπου.
2. Η οπτική ελαφρότητα του σχεδιασμού του τοπίου, με τη χρήση απλών στοιχείων και μορφών, καθώς και όχι περισσότερων από 2-3 βασικά χρώματα και αποχρώσεις.
3. Η συμμετρική και ασύμμετρη ισορροπία, η οποία πρέπει να διατηρεί την ενότητα της σύνθεσης του σχεδιασμού του τοπίου.
4. Ο συνδυασμός φυτών που ταιριάζουν μεταξύ τους ως προς το μέγεθος, την ηλικία και τις ιδιαιτερότητες της φροντίδας τους.
5. Ομαλές μεταβάσεις κατά τη φύτευση των φυτών. Τα ψηλά — στο βάθος, ακολουθούν τα μεσαία και τα μικρά.
6. Σταδιακές μεταβάσεις κατά την τοποθέτηση μικρών και μεγάλων στοιχείων.
7. Η σωστή εφαρμογή των χρωματικών λύσεων.
8. Ο συνδυασμός μικρών αρχιτεκτονικών κατασκευών μεταξύ τους και με τις συνθέσεις του σχεδιασμού τοπίου.
9. Δημιουργία τεχνητών υψωμάτων για την οπτική διεύρυνση της έκτασης του τοπίου.
10. Φυσικότητα του σχεδιασμού του τοπίου με τη χρήση φυσικών φυτών.

Αξίζει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή σε όλες αυτές τις αρχές και τους κανόνες, διαφορετικά όλες οι προσπάθειες κατά τη δημιουργία του σχεδιασμού του τοπίου ενδέχεται να αποβούν μάταιες.

Σύνθεση στο σχεδιασμό

Η βάση ενός όμορφου σχεδιασμού του κήπου είναι η σύνθεση του τοπίου. Η δημιουργία μιας σύνθεσης δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Για να πετύχει το αποτέλεσμα, είναι σημαντικό να προσδιοριστούν και να συνδυαστούν σωστά οι γεωμετρικές μορφές, οι γραμμές, η υφή, το μέγεθος, καθώς και η θέση, το φως και οι σκιές.

• Γραμμές

Οι γραμμές δημιουργούν τη συνολική σύνθεση και καθορίζουν την πορεία της κίνησης. Οι οριζόντιες, κάθετες και διαγώνιες γραμμές είναι ένα ευθύγραμμο ή ελικοειδές πλακόστρωτο μονοπάτι, το οποίο πρέπει να οδηγεί σε ένα συγκεκριμένο αντικείμενο ή αρχιτεκτονική μορφή — σιντριβάνι, γλυπτό, παγκάκι, δέντρο κ.λπ.

• Μορφές

Τα λουλούδια, οι θάμνοι, τα δέντρα και η λοιπή βλάστηση δεν έχουν σαφείς γεωμετρικές γραμμές. Όλα έχουν τη δική τους συγκεκριμένη μορφή, που παρουσιάζεται με τη μορφή γεωμετρικών σχημάτων — κώνου, σφαίρας, οβάλ κ.λπ. Το σχήμα μπορεί να είναι τρισδιάστατο (όλες οι διαστάσεις έχουν ίσο μέγεθος), γραμμικό (μία διάσταση κυριαρχεί έναντι των άλλων δύο) ή επίπεδο (δύο διαστάσεις είναι ίσες και κυριαρχούν έναντι της τρίτης).

• Υφή

Η υφή των δέντρων, των γκαζόν, των παρτέρια και των μικρών αρχιτεκτονικών στοιχείων μπορεί να είναι τραχιά, μέτρια ή λεπτή. Το αποτέλεσμα είναι ένα ποικίλο, αντιθετικό και ενδιαφέρον σχέδιο.

• Μέγεθος

Κατά τη δημιουργία ενός σχεδιασμού τοπίου, η αντίθεση παίζει επίσης σημαντικό ρόλο. Η ποικιλία των μορφών μπορεί να διαταράξει την ολότητά του, αλλά αν τις συνδυάσουμε επιδέξια λαμβάνοντας υπόψη τις διαφορές στο μέγεθος, θα προκύψει μια ολοκληρωμένη σύνθεση.

Ισορροπία, συμμετρία και αναλογίες

Κατά τη διαδικασία της διαμόρφωσης ενός οικοπέδου, το πιο κρίσιμο στάδιο είναι ίσως ο σχεδιασμός του τοπίου. Συνδυάζει τις βασικές αρχές της αρχιτεκτονικής, της μηχανικής, αλλά και της ιστορίας και της φιλοσοφίας.

Για τη διαμόρφωση ενός άνετου και λειτουργικού χώρου, είναι απαραίτητο να δημιουργηθεί ένα σχέδιο και ένα πρόγραμμα δράσης για την υλοποίησή του. Σε αυτό θα βοηθήσει ένας ειδικός, ο οποίος, μετά από ανάλυση του οικοπέδου, θα καθορίσει ποια φυτά είναι καλύτερο να φυτευτούν σε αυτό, καθώς και θα υποδείξει τι πρέπει να αποφευχθεί και πώς να οργανωθεί σωστά ο χώρος.

Κατά την υλοποίηση ενός έργου τοπιοτεχνικού σχεδιασμού, είναι σημαντικό να μην διαταραχθεί η ισορροπία. Η ισορροπία μπορεί να είναι δύο ειδών: συμμετρική και ασύμμετρη. Η πρώτη χαρακτηρίζεται από την επανάληψη πανομοιότυπων στοιχείων σε κατοπτρική αντανάκλαση. Στη δεύτερη — η ποικιλία μεγεθών και μορφών, τα οποία, ωστόσο, πρέπει να συνδυάζονται μεταξύ τους. Παράλληλα, δεν πρέπει να επιτρέπεται η προφανής ασυμφωνία στα μεγέθη των στοιχείων και των αντικειμένων. Εδώ είναι σημαντικό να τηρούνται οι αναλογίες.

Σχεδιαστικές λεπτομέρειες

Συμφωνείτε ότι ένας χώρος που έχει διαμορφωθεί μόνο με φυτά φαίνεται βαρετός χωρίς ελικοειδείς μονοπάτια, σιντριβάνι, κιόσκι, παγκάκια ή γεφυράκια.

Έπιπλα, μικρές κατασκευές, γλυπτά, γλάστρες, τεχνητές λίμνες και φωτισμός — σημαντικές λεπτομέρειες του σχεδιασμού τοπίου, οι οποίες σε συνδυασμό με τη βλάστηση δημιουργούν μια ολοκληρωμένη σύνθεση.

Όσον αφορά τα υλικά, δεν υπάρχουν περιορισμοί. Το βασικό είναι να εναρμονίζονται με τη βλάστηση και να ταιριάζουν με το σπίτι ή άλλο κτίριο. Η χρωματική παλέτα μπορεί επίσης να είναι οποιαδήποτε.

Λύσεις φωτισμού και χρωμάτων

Για το οπτικό αποτέλεσμα στον σχεδιασμό του τοπίου χρησιμοποιούνται το φως και το χρώμα.

Η αρμονία μπορεί να επιτευχθεί με τη βοήθεια χρωματικών αντιθέσεων ή του συνδυασμού διαφορετικών αποχρώσεων του ίδιου χρώματος. Η χρωματική παλέτα πρέπει να ευχαριστεί το μάτι και να προκαλεί θετικά συναισθήματα:

• χαρά — κίτρινο, πορτοκαλί και κόκκινο·
• ηρεμία — γαλάζιο, μπλε και μωβ;
• ισορροπία — πράσινο.

Επίσης, μην ξεχνάτε ότι τα χρώματα δημιουργούν οπτική αίσθηση όγκου (λευκό) και, αντίθετα, μειώνουν τον όγκο (μαύρο).

Όσον αφορά τον φωτισμό του κήπου, χρησιμοποιείται για να τραβάει την προσοχή, ώστε να διακρίνονται το βράδυ τα μονοπάτια, ο χώρος αναψυχής με το κιόσκι, το σπίτι, η πισίνα ή οι πάγκοι. Για το σκοπό αυτό, τοποθετούνται φανάρια κατά μήκος της περιμέτρου του οικοπέδου, ενώ μικρά φωτιστικά χρησιμοποιούνται για τον φωτισμό μικρών παρτέρια, κηπευτικών κλινών και οποιουδήποτε φυτού που θέλετε να ξεχωρίσετε από τα άλλα κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Είδη τεχνητού φωτισμού τοπίου:

• φωτισμός πεζοδρομίων·
• φωτισμός για τη δημιουργία σιλουέτων και σκιών·
• φωτισμός από πάνω προς τα κάτω και από κάτω προς τα πάνω·
• σημειακός φωτισμός·
• υποβρύχιος φωτισμός.

Διακοσμητικά στοιχεία

Κτίρια, παρτέρια, γκαζόν, θάμνοι, αλπικά λόφια, δέντρα, κωνοφόρα, λαβύρινθοι, περγκολές, διακοσμητικές σκάλες, φράχτες και περιφράξεις, παγκάκια, τεχνητοί καταρράκτες και λιμνούλες, παρόλο που διαφέρουν ως προς τη λειτουργική τους χρήση, προσδίδουν στο σχεδιασμό του κήπου ή του εξοχικού μια ζωντανή και ελκυστική όψη.

Με τη βοήθεια διακοσμητικών στοιχείων στον κήπο, στο λαχανόκηπο και στην εξοχική ιδιοκτησία, μπορείτε να δημιουργήσετε ένα τοπίο που θα θυμίζει διακοπές σε μια εξωτική χώρα ή την ήσυχη ζωή στην ύπαιθρο.

Ως διακοσμητικά στοιχεία μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν παλιά αντικείμενα, στα οποία μπορείτε να δώσετε μια δεύτερη ζωή, μετατρέποντάς τα σε εντυπωσιακά στοιχεία του σχεδιασμού του τοπίου. Μπορεί να είναι σπασμένα πλακάκια, με τα οποία μπορείτε να διακοσμήσετε ένα μπορντούρ ή να στρώσετε ένα μονοπάτι, ένα τρυπημένο ποτιστήρι, παιχνίδια, ένα παιδικό καροτσάκι και ακόμη και ένα ποδήλατο.

Λίγη περισσότερη εφευρετικότητα, κόπος και επιθυμία — και το οικόπεδο των ονείρων σας είναι έτοιμο!