Έκκληση για ανεξάρτητο έλεγχο του κόστους ηλεκτρικής ενέργειας στην Κύπρο

Λευκωσία, Κύπρος. Η πρόταση του ευρωβουλευτή Φιδία Παναγιώτου για μείωση των τιμών της ηλεκτρικής ενέργειας κατά 20 τοις εκατό έχει πυροδοτήσει δημόσια συζήτηση, με κυβερνητικούς αξιωματούχους, επαγγελματικούς φορείς και φορείς της αγοράς να αμφισβητούν στοιχεία των υπολογισμών του, μεταξύ των οποίων και τα έσοδα από τα φωτοβολταϊκά πάρκα.

Η συζήτηση ανανέωσε επίσης τις εκκλήσεις για έναν ολοκληρωμένο, ανεξάρτητο ρυθμιστικό και οικονομικό έλεγχο της αλυσίδας αξίας της ηλεκτρικής ενέργειας στην Κύπρο.

Απαίτηση για διαφάνεια

Η πρόταση περιλαμβάνει σημεία που απαιτούν διόρθωση και περαιτέρω τεκμηρίωση, αλλά το ευρύτερο ζήτημα είναι γιατί η Κύπρος συνεχίζει να καταγράφει μερικές από τις υψηλότερες τιμές ηλεκτρικής ενέργειας στην Ευρώπη, παρά τους άφθονους ηλιακούς πόρους και την αυξανόμενη παραγωγή ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές.

Έχει προταθεί πλήρης ανάλυση των λογαριασμών ηλεκτρικού ρεύματος των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων, προκειμένου να διαπιστωθεί πώς κατανέμονται οι πληρωμές μεταξύ παραγωγής, καυσίμων, δικαιωμάτων εκπομπής CO₂, ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, δικτύων, εξισορρόπησης, προμηθευτών, ρυθμιζόμενων τελών, φόρων και αποδόσεων επενδυτών.

Μια τέτοια αξιολόγηση θα πρέπει να προσδιορίσει το αναπόφευκτο κόστος σε κάθε κατηγορία, τις εύλογες εμπορικές αποδόσεις, καθώς και τα κόστη που συνδέονται με στρεβλώσεις, ανεπάρκειες ή υπερβολικές αποδόσεις.

Κόστος συμβατικής παραγωγής

Η συμβατική παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας με καύση πετρελαίου παραμένει η κύρια πηγή ηλεκτρικής ενέργειας της Κύπρου. Οποιαδήποτε αναθεώρηση θα πρέπει να εξετάσει το κόστος καυσίμων, την αποδοτικότητα των επιμέρους μονάδων, το κόστος των εκπομπών CO₂, τα έξοδα λειτουργίας και συντήρησης, τις διακοπές ρεύματος, τη διαθεσιμότητα και το κόστος διατήρησης της συνεχούς λειτουργίας για την ασφάλεια του συστήματος.

Τα στοιχεία που αναφέρθηκαν στη δημόσια συζήτηση δείχνουν ότι οι μονάδες υποχρεωτικής λειτουργίας αντιπροσώπευαν περίπου το 34% της εμπορεύσιμης ενέργειας και κόστισαν περίπου 264 εκατομμύρια ευρώ κατά τη διάρκεια της εξεταζόμενης περιόδου.

Οι μονάδες αυτές παραμένουν απαραίτητες για τη σταθερότητα του συστήματος, αλλά η συζήτηση έχει θέσει ερωτήματα σχετικά με το πόσο από το κόστος θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί μέσω έγκαιρων επενδύσεων στην αποθήκευση ενέργειας, στην πιο ευέλικτη παραγωγή, στο φυσικό αέριο, στη διαχείριση της ζήτησης και στον εκσυγχρονισμό του δικτύου.