Η πρόταση του Tuvalu θα μπορούσε να αυξήσει το κόστος άνθρακα του IMO για την κυπριακή και ελληνική ναυτιλία

Λευκωσία, Κύπρος. Οι ναυτιλιακές εταιρείες στην Κύπρο και την Ελλάδα ενδέχεται να αντιμετωπίσουν σημαντικά διαφορετικά κόστη άνθρακα, ανάλογα με το ποια από τις τέσσερις προτάσεις θα υιοθετηθεί από τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό, με τις επιλογές να κυμαίνονται από την απουσία άμεσης χρέωσης για τα αέρια του θερμοκηπίου έως μια τιμή συμμόρφωσης Κατηγορίας 1 ύψους 300 δολαρίων ανά τόνο ισοδύναμου CO2.

Το αποτέλεσμα θα μπορούσε να επηρεάσει τον κλάδο διαχείρισης πλοίων της Κύπρου και τον ελληνικό στόλο, συμπεριλαμβανομένων των λειτουργικών εξόδων, των συμβάσεων ναύλωσης, των επενδύσεων σε καθαρότερα καύσιμα και της εμπορικής βιωσιμότητας των παλαιότερων πλοίων.

Υφιστάμενες ευρωπαϊκές απαιτήσεις

Οι εταιρείες που δραστηριοποιούνται μέσω ευρωπαϊκών λιμένων καταβάλλουν ήδη τέλη στο πλαίσιο του Συστήματος Εμπορίας Εκπομπών της ΕΕ και συμμορφώνονται με το FuelEU Maritime.

Η προοπτική ενός μηχανισμού του ΔΝΟ έχει προκαλέσει ανησυχίες ότι οι εταιρείες ενδέχεται να αντιμετωπίσουν αλληλεπικαλυπτόμενες χρεώσεις για τις ίδιες εκπομπές.

Πλαίσιο του ΔΝΟ

Το πλαίσιο, το οποίο εγκρίθηκε κατ’ αρχήν τον Απρίλιο του 2025 αλλά δεν είναι ακόμη νομικά δεσμευτικό, συνδυάζει ένα παγκόσμιο πρότυπο για τα ναυτιλιακά καύσιμα με έναν μηχανισμό τιμολόγησης των εκπομπών.

Θα ισχύει για τα ποντοπόρα πλοία άνω των 5.000 μετρικών τόνων, τα οποία αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το 85% των εκπομπών της διεθνούς ναυτιλίας που καλύπτονται από τον ΔΝΟ.

Πρόταση του Τουβαλού

Το Τουβαλού πρότεινε να τριπλασιαστεί η τιμή των μονάδων αντιστάθμισης της Κατηγορίας 1 από 100 σε 300 δολάρια ανά τόνο CO2e, διατηρώντας παράλληλα την τιμή της Κατηγορίας 2 στα 380 δολάρια.

Το νησιωτικό κράτος του Ειρηνικού προτείνει επίσης ένα όριο άμεσης συμμόρφωσης 100% από το 2029 έως το 2035 και την κατάργηση των πλεονασματικών μονάδων. Συνεπώς, τα πλοία που υπερβαίνουν τα όρια έντασης καυσίμου για τα αέρια του θερμοκηπίου θα καταβάλλουν εισφορές στο Ταμείο Net-Zero του ΔΝΟ, αντί να αγοράζουν πιστώσεις από πλοία με καλύτερες επιδόσεις.

Η πρόταση του Τουβαλού θα διατηρούσε τους βασικούς στόχους έντασης καυσίμου, αλλά θα καταργούσε το στάδιο του 2028, ξεκινώντας την πορεία με μείωση 6% το 2029. Το σχέδιο θα επέβαλε τιμή σε όλες τις εκπομπές από εκείνο το έτος και θα δημιουργούσε το μεγαλύτερο ταμείο εσόδων για καθαρότερα καύσιμα και στήριξη των ευάλωτων αναπτυσσόμενων χωρών.

Ωστόσο, θα είχε επίσης ως αποτέλεσμα την υψηλότερη αρχική αύξηση του κόστους μεταφοράς, ιδίως για τα πλοία που δεν μπορούν να εξασφαλίσουν κατάλληλα καύσιμα χαμηλών ή μηδενικών εκπομπών σε εμπορικά βιώσιμες τιμές.