Ο Άντι Μπέρναμ εξελέγη αρχηγός του Εργατικού Κόμματος πριν από τον διορισμό του ως πρωθυπουργού της Μεγάλης Βρετανίας

Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο. Ο Άντι Μπέρναμ εξελέγη την Παρασκευή αρχηγός του κυβερνώντος Εργατικού Κόμματος του Ηνωμένου Βασιλείου, γεγονός που του επιτρέπει να γίνει ο έβδομος πρωθυπουργός της χώρας τα τελευταία δέκα χρόνια, όταν θα διαδεχθεί τον Κιρ Στάρμερ τη Δευτέρα. Σε ειδικό συνέδριο του κόμματος, ο Μπέρναμ δήλωσε ότι είναι έτοιμος να αναλάβει την εξουσία και ότι θα δώσει ελπίδα στους ανθρώπους «σε ξεχασμένες περιοχές παντού».

Αλλαγή ηγεσίας

Ο Μπέρναμ είπε στους βουλευτές των Εργατικών και στα στελέχη του κόμματος ότι το κόμμα είναι ενωμένο και θα θέσει τη δύναμη αυτής της ενότητας «στην υπηρεσία του λαού».

Ο πρώην δήμαρχος του Μεγάλου Μάντσεστερ, γνωστός ως «Βασιλιάς του Βορρά» για την υπεράσπιση των συμφερόντων της περιοχής, επέστρεψε στο κοινοβούλιο τον περασμένο μήνα μετά τη νίκη του στις εκλογές στο Μέικερφιλντ. Με την επιστροφή του ξεκίνησε μια διαδικασία τεσσάρων εβδομάδων για την απομάκρυνση του Στάρμερ, η δημοφιλία του οποίου είχε στρέψει εναντίον του τους βουλευτές του Εργατικού Κόμματος.

Αναμένεται ότι οι Εργατικοί θα ανακοινώσουν τη σύνθεση του υπουργικού συμβουλίου του Μπέρνεμ και θα παράσχουν περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με την προσέγγισή του στην κυβέρνηση τη Δευτέρα.

Περιφερειακές αρχές

Ο Μπερνέμ διεξήγαγε την προεκλογική του εκστρατεία, υποσχόμενος να αντισταθεί στην αυξανόμενη δημοτικότητα του λαϊκιστικού Κόμματος των Μεταρρυθμίσεων στη Μεγάλη Βρετανία, το οποίο εδώ και αρκετούς μήνες προηγείται στις δημοσκοπήσεις και απειλεί τους Εργατικούς να κερδίσουν έδρες στο κοινοβούλιο εν όψει των επόμενων εκλογών, οι οποίες αναμένεται να διεξαχθούν το 2029.

Πρότεινε αυτό που χαρακτήρισε ως «τη μεγαλύτερη ανακατανομή εξουσίας» από το Λονδίνο προς τις περιφέρειες της Μεγάλης Βρετανίας, υποστηρίζοντας ότι αυτό θα επιτρέψει την εξάλειψη της ανισότητας και της δυσαρέσκειας στις «υποβαθμισμένες κοινότητες», οι οποίες υποστηρίζουν όλο και πιο ενεργά το Κόμμα των Μεταρρυθμίσεων.

Η βασική πολιτική του δέσμευση είναι η αποκέντρωση. Ο Μπέρνχαμ δήλωσε ότι το Γουάιτχολ έχει αποκτήσει υπερβολική εξουσία εις βάρος των περιφερειών της Μεγάλης Βρετανίας και υποσχέθηκε να παραχωρήσει στις περιφερειακές αρχές μεγαλύτερο έλεγχο σε θέματα οικονομικής ανάπτυξης, στέγασης, μεταφορών, εκπαίδευσης και επαγγελματικής κατάρτισης.

Σχεδιάζει να δημιουργήσει στο Μάντσεστερ ένα «Βόρειο Γραφείο Νο 10», σύμφωνα με το πρότυπο της Ντάουνινγκ Στριτ, προκειμένου να εποπτεύει τις αλλαγές και να προωθήσει αυτό που ο ίδιος αποκαλεί «θετική ανάπτυξη» σε κάθε ταχυδρομικό κώδικα. Υποσχέθηκε επίσης να ενισχύσει τον δημόσιο έλεγχο στις περιφέρειες όσον αφορά την ύδρευση, τη στέγαση, την ενέργεια και τις μεταφορές, καθώς και την περαιτέρω μεταβίβαση αρμοδιοτήτων στη Σκωτία, στην Ουαλία και τη Βόρεια Ιρλανδία, όπου τα νομοθετικά σώματα δεν διαθέτουν επί του παρόντος εξουσίες για την είσπραξη φόρων και τη σύναψη δανείων.

Βιομηχανία, εκπαίδευση και οικιστική ανάπτυξη

Ο Μπέρνχαμ κάλεσε στην ανασυγκρότηση της παραγωγικής βάσης της Μεγάλης Βρετανίας, εστιάζοντας στην αμυντική βιομηχανία, την παραγωγή χάλυβα, την ενέργεια, τα τρόφιμα και τη γεωργία. Ζήτησε επίσης την αύξηση των επενδύσεων στις ένοπλες δυνάμεις, προκειμένου να υποστηριχθεί η εκ νέου βιομηχανοποίηση σε περιοχές που αντιμετωπίζουν προβλήματα και να μειωθεί η εξάρτηση από ξένους προμηθευτές.

Όσον αφορά την εκπαίδευση, κάλεσε να δοθεί λιγότερη έμφαση στην πανεπιστημιακή εκπαίδευση, να εξασφαλιστεί μεγαλύτερη ισορροπία μεταξύ ακαδημαϊκών και τεχνικών προσόντων και να αυξηθεί ο αριθμός των πρακτικών ασκήσεων που προσφέρουν οι επιχειρήσεις στους νέους.

Τα σχέδιά του για τη στέγαση περιλαμβάνουν, σύμφωνα με τα λεγόμενά του, το μεγαλύτερο πρόγραμμα κατασκευής κοινωνικών κατοικιών από τη μεταπολεμική περίοδο, με τη χρήση ελεύθερων κρατικών εκτάσεων για τη μείωση του κόστους. Υποστηρίζει επίσης την προσέγγιση «Πρώτα η στέγαση», η οποία βασίζεται στο φινλανδικό σύστημα παροχής μόνιμης στέγης στους άστεγους, αντί για προσωρινή στέγαση.

Φορολογική πολιτική

Ο Μπέρνχαμ τηρεί τους υφιστάμενους δημοσιονομικούς κανόνες των Εργατικών και το πρόγραμμά τους, στο οποίο δεσμεύονται να μην αυξήσουν τους φόρους για τους εργαζόμενους. Πρότεινε πιθανές μεταρρυθμίσεις στους φορολογικούς συντελεστές για τις επιχειρήσεις, προκειμένου να στηριχθούν οι παμπ και οι επιχειρήσεις στις κεντρικές εμπορικές οδούς, καθώς και έναν φόρο επί της γης, ο οποίος θα μπορούσε να αντικαταστήσει το τέλος χαρτοσήμου και τον δημοτικό φόρο.