Τριμικλίνες

Το χωριό Τριμικλίνι – ένα γραφικό χωριό, βυθισμένο στο πράσινο των οπωρώνων – είναι ένα μέρος που αξίζει οπωσδήποτε να επισκεφθείτε, καθώς κατευθύνεστε προς το Τρόδος (Τροόδος) από τον κεντρικό δρόμο της Λεμεσού.

Τις καλοκαιρινές μέρες θα απολαύσετε τη δροσιά, ενώ το χειμώνα θα ζεσταθείτε δίπλα στο τζάκι σε μία από τις πολυάριθμες ταβέρνες του χωριού.

Φύση

Το όνομα του χωριού αποτελείται από δύο λέξεις – «θερμο» και «κλίνι», που μεταφρασμένες σημαίνουν «ζεστό μέρος». Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή, το όνομα του χωριού προήλθε από μια τοπική πηγή, το νερό της οποίας ήταν ζεστό τόσο το χειμώνα όσο και το καλοκαίρι (ελληνική ονομασία «θερμικρίνι» – «ζεστή πηγή»).

Χάρη στο ήπιο κλίμα, από παλιά το χωριό αποτελούσε προορισμό για θεραπεία τόσο για τους ντόπιους όσο και για τους επισκέπτες του νησιού.

Το Τριμικλίνι είναι κρυμμένο μέσα σε μια αλυσίδα βουνοκορφών, η υψηλότερη από τις οποίες είναι η Ζάλακα. Αυτή η ορεινή «ζώνη» διακόπτεται μόνο στο νότιο τμήμα του οικισμού, όπου βρίσκεται μια μεγάλη πεδιάδα, την οποία ποτίζουν τα κρυστάλλινα νερά του ποταμού Κουρρίς – του μεγαλύτερου υδάτινου ρεύματος του νησιού.

Οι ντόπιοι καλλιεργούν εδώ αμπέλια και οπωροφόρα δέντρα (νεκταρίνια, ροδάκινα, δαμάσκηνα και αχλάδια). Εδώ επίσης ασχολούνται από παλιά με την παραγωγή ζιβανίας και κρασιού, παραδοσιακών ποτών της ηλιόλουστης Κύπρου.

Στα μέσα της δεκαετίας του ’50 του 20ού αιώνα κατασκευάστηκε στο ποτάμι το φράγμα Κουρίον, με αποτέλεσμα μια έκταση περίπου 14.500 ποδιών να κατακλυστεί από νερό. Με την πάροδο του χρόνου, στο φράγμα σχηματίστηκε μια λίμνη μαγευτικής ομορφιάς. Τους καλοκαιρινούς μήνες, δεκάδες πουλιά πετούν πάνω από τα ήρεμα νερά του.

Παρεμπιπτόντως, αυτή είναι η μόνη τεχνητή λίμνη στην Κύπρο, της οποίας τα νερά δεν στερεύουν ποτέ!

Τι να δείτε στα Τριμικλίνια

Αξίζουν επίσης την προσοχή σας οι γέφυρες της Τριμικλίνης. Μία από αυτές, που χτίστηκε πριν από περισσότερο από έναν αιώνα πάνω από τον ποταμό Κούρις, έχει τρεις ασύμμετρες καμάρες. Η γέφυρα, πλάτους 2,5 μέτρων, χρησίμευε παλαιότερα για τη διευκόλυνση των μετακινήσεων και ονομάστηκε «Βενετσιάνικη». Λίγο βορειότερα από τη Βενετσιάνικη βρίσκεται η «διπλή» γέφυρα, η οποία ανεγέρθηκε λίγο αργότερα.

Παλαιότερα, αυτή ακριβώς η γέφυρα ένωνε την περιοχή της πόλης της Πάφου με την πρωτεύουσα και τα χωριά Κάλο Χόριο και Λεύκαρα. Μεταξύ των ντόπιων έχει διασωθεί ο μύθος ότι η Αγία Ελένη, στο δρόμο της από το Σταυρούβουνι, πέρασε από αυτή τη γέφυρα, κατευθυνόμενη προς τον Ομόδο, για να παραδώσει στο μοναστήρι του χωριού θραύσματα του Τιμίου Σταυρού και την ιερή ζώνη της Παναγίας.

Αν γυρίσετε και κοιτάξετε λίγο πιο ψηλά, θα δείτε το φράγμα του χωριού Σαΐτας. Βέβαια, σήμερα το φράγμα αυτό χρειάζεται επισκευή, καθώς υπέστη σοβαρές ζημιές κατά τη διάρκεια πυρκαγιάς.

Μέρος της πολιτιστικής κληρονομιάς του χωριού αποτελεί και το κτίριο του δημοτικού σχολείου, το οποίο άνοιξε τις πόρτες του το 1926. Τότε φοιτούσαν σε αυτό 49 μαθητές. Σήμερα αποτελεί ιδιοκτησία του δήμου, έχοντας ανακαινιστεί από το δημοτικό συμβούλιο. Σήμερα, τα παιδιά από 11 κοινότητες φοιτούν στο νέο περιφερειακό σχολείο.

Μην παραλείψετε να κάνετε μια στάση στον καταρράκτη Green Valley. Φυσικά, δεν είναι ο περίφημος καταρράκτης του Νιαγάρα, ούτε είναι τόσο μεγαλοπρεπής όσο άλλοι κυπριακοί καταρράκτες – η Καληδονία και ο Μιλομέρης. Όμως, μια βόλτα στο στενό μονοπάτι, κρυμμένο στη σκιά αιωνόβιων δέντρων, σε μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα θα είναι ένα πραγματικό θαύμα.

Επίσης, μπορείτε να δροσιστείτε, καθισμένοι σε ένα παγκάκι κοντά στα ορμητικά νερά του Green Valley. Στην επιστροφή μπορείτε να κάνετε μια σύντομη στάση σε ένα εστιατόριο και να πιείτε ένα φλιτζάνι καφέ κυπριακού τύπου, που θα σας προσφέρει με φροντίδα ο ιδιοκτήτης. Η είσοδος στον καταρράκτη είναι επί πληρωμή – 5 ευρώ για τους ενήλικες και 3 ευρώ για τα παιδιά.

Στη διαδρομή θα συναντήσετε πολλά υπαίθρια καφέ και εστιατόρια, μια λαϊκή αγορά φρούτων, όπου πωλούνται φρούτα που έχουν μαζευτεί σχεδόν μόλις πριν λίγο, καθώς και μικρά μαγαζάκια με γλυκά, μεταξύ των οποίων και το εξαιρετικά ευεργετικό ορεινό μέλι.

Κοντά στο δρόμο υψώνονται δύο ενδιαφέρουσες εκκλησίες, αφιερωμένες στην Παναγία της Ελεούσης. Η μία είναι πιο σύγχρονη, ενώ η δεύτερη χτίστηκε στα μέσα του 18ου αιώνα. Η «παλαιότερη» έχει επίπεδη ξύλινη στέγη, ενώ στο εσωτερικό της φυλάσσονται παλιές βυζαντινές εικόνες. Αυτή η εκκλησία είναι αφιερωμένη στη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Ελεούσης.

Δίπλα βρίσκεται το μνημείο του λαϊκού ήρωα Δημήτρη Αρμινωιώτη, ο οποίος έπεσε το 1974 κατά τη διάρκεια του αγώνα ενάντια στους Τούρκους κατακτητές.

Η οινοποιία στην Κύπρο

Σε απόσταση λίγων χιλιομέτρων από το χωριό, στα περίχωρά του, βρίσκεται ένα από τα πιο γνωστά κυπριακά οινοποιεία – το Tsiakkas. Αφού περάσετε την αγορά φρούτων, προσέξτε την πινακίδα προς το χωριό Άγρος (Agros) και στρίψτε δεξιά. Μέσα σε λίγα λεπτά θα δείτε την πινακίδα που σας οδηγεί στο οινοποιείο.

Ο ιδρυτής του, ο κ. Κώστας Τσάκκας, μέχρι το 1999 ήταν διευθυντής μιας από τις μεγαλύτερες τράπεζες της Κύπρου. Ωστόσο, πάντα ονειρευόταν να γίνει οινοποιός και να ασχοληθεί πλήρως με την επιχείρησή του, η οποία ιδρύθηκε το 1988. Το 1999 παραιτήθηκε από τη υψηλή θέση του στην τράπεζα και αφιέρωσε όλη του την ενέργεια και τον επαγγελματισμό στο αγαπημένο του έργο.

Το καμάρι του κυρίου Τσάκκα είναι το κυπριακό κρασί από την ποικιλία Βαμβακάδα (αυτή είναι η τοπική ονομασία του σταφυλιού μαραφεφτίκο), καθώς και το ξηρό ροζέ κρασί «Ροδίνος». Πολλές διακρίσεις έχει κερδίσει και το λευκό κρασί «Σοβινιόν Μπλαν», το οποίο αποτελεί επίσης μεγάλο επίτευγμα, καθώς η συγκεκριμένη ποικιλία είναι πολύ δύσκολο να καλλιεργηθεί στο κλίμα της Κύπρου.

Αναμφίβολα, μπορείτε να επισκεφθείτε όλα τα χωριά του Τρόδου σε μία μέρα, αλλά σας συμβουλεύουμε να το κάνετε χωρίς βιασύνη, «με συναίσθημα, με νόημα, με ρυθμό», όπως έλεγε ο Φαμούσοφ στο διάσημο λογοτεχνικό έργο του Γκριμπογιόφ.

Άλλωστε, σε μία μόνο μέρα είναι αδύνατο να δώσετε προσοχή σε όλα τα ενδιαφέροντα πράγματα που θα συναντήσετε στο δρόμο σας: εκκλησίες και ναούς, φυσικά μνημεία και καταρράκτες, πολιτιστικά αξιοθέατα, καθώς και παραδοσιακά σπίτια και σοκάκια. Και μόνο κατά τη διάρκεια ενός χαλαρού γεύματος θα μπορέσει ο ιδιοκτήτης της ταβέρνας να σας διηγηθεί τους τοπικούς θρύλους και να μοιραστεί μαζί σας ένα κομμάτι της μοναδικής ιστορίας κάθε χωριού.

Γίνετε ένας από τους φύλακες των μυστικών που κρύβουν οι βουνοκορφές της Κύπρου!