
Η λατρεία της Αφροδίτης ξεκίνησε στην Κύπρο τον 12ο αιώνα π.Χ., και στην ίδια περίοδο χρονολογείται η ανέγερση του ναού της Αφροδίτης στην κορυφή ενός λόφου στο χωριό Κουκλιά, σε απόσταση περίπου 2 χλμ. από τη θάλασσα. Σύντομα, γύρω από το ναό αναπτύχθηκε η πόλη Παλαιά Πάφος (Palea Paphos). Υπάρχουν δύο θρύλοι για την ίδρυση της Παλαιάς Πάφου (Παλεπάφου).
Σύμφωνα με τον πρώτο μύθο, ιδρυτής του οικισμού και πρώτος ιερέας στο ιερό της Αφροδίτης ήταν ο θρυλικός τοπικός βασιλιάς Κινύρ.
Η κόρη του, η όμορφη Μύρρα, που φλέχτηκε από αμαρτωλό έρωτα για τον πατέρα της, εκμεταλλεύτηκε το σκοτάδι και αποπλάνησε τον Κινύρη. Αυτή η πράξη εξόργισε τη ζηλότυπη θεά Αφροδίτη, η οποία μετέτρεψε τη Μίρρα σε ένα αρωματικό δέντρο (το δέντρο της μύρου).
Λίγο αργότερα, η θεά της τοκετού Ιλιφία έβγαλε από τον φλοιό αυτού του δέντρου το βρέφος Άδωνι, ο οποίος, με τη σειρά του, έγινε εραστής της Αφροδίτης.
Ο δεύτερος μύθος αναφέρεται στον βασιλιά Αγαπενόρα της Τεγέας στην Αρκαδία (Ελλάδα).
Τα πλοία των Ελλήνων, επιστρέφοντας από τον Τρωικό πόλεμο, παρασύρθηκαν από τη μοίρα στην Κύπρο. Στις ακτές του νησιού, λόγω καταιγίδας, προσάραξε και ο στόλος του αρχηγού των Αρκαδών πολεμιστών, του βασιλιά Αγαπενόρα, ο οποίος ίδρυσε την πόλη Παλαιά-Πάφο και το ιερό της θεάς.
Η Παλαιά Πάφος παρέμεινε ο μεγαλύτερος οικισμός και θρησκευτικό κέντρο του δυτικού τμήματος της Κύπρου από τις αρχές της γεωμετρικής περιόδου (900–700 π.Χ.) έως το τέλος της κλασικής περιόδου (480–323 π.Χ.). Τελευταίος ηγεμόνας της Παλαιάς Πάφου ήταν ο βασιλιάς Νικοκλής, ο οποίος μετέφερε την πρωτεύουσα του κράτους του στη Νέα Πάφο (η περιοχή της Κάτω Πάφου στις μέρες μας).
Το ιερό της Αφροδίτης συνέχισε να ακμάζει κατά τη ρωμαϊκή εποχή. Αρκετοί ρωμαίοι αυτοκράτορες τίμησαν το ιερό με την παρουσία τους, μεταξύ των οποίων και ο ρωμαίος αυτοκράτορας Τίτος το 69 μ.Χ., κατά τη διαδρομή του προς την Αίγυπτο.
Μετά από έναν ισχυρό σεισμό το 76–77 μ.Χ., ο ναός καταστράφηκε ολοσχερώς, αλλά σύντομα ανοικοδομήθηκε από τους Ρωμαίους. Ο νέος ναός αποδείχθηκε μεγαλύτερος και πιο μεγαλοπρεπής από τον προηγούμενο.
Τα πρώτα κτίσματα λατρευτικού χαρακτήρα στο ναό της Αφροδίτης βρίσκονταν σε περιφραγμένο χώρο διαστάσεων περίπου 50 × 20 μέτρων. Τα κτίσματα των Ρωμαίων κατέλαβαν μεγαλύτερο χώρο. Ο ναός διέθετε μια μεγάλη ανοιχτή αυλή, το σακραλικό κέντρο της οποίας αποτελούσε μια μαύρη κωνική πέτρα ύψους άνω του ενός μέτρου – το καραδάς (μαύρη πέτρα).
Οι θρησκευτικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις στο ιερό της Αφροδίτης σταμάτησαν τον 4ο αιώνα μ.Χ. με την ανάπτυξη και την εξάπλωση του χριστιανισμού σε ολόκληρο το νησί, μετά την έκδοση του Διατάγματος του Μιλάνου από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Θεοδόσιο, σύμφωνα με το οποίο καταργούνταν οι ειδωλολατρικές θυσίες και τελετές.
Ο ναός ερειπώθηκε. Λίγο πριν από την έκδοση αυτού του νόμου από τον Θεοδόσιο, ένας πλούσιος Ρωμαίος είχε ήδη χτίσει δίπλα στον ναό μια ιδιωτική έπαυλη (μικρά τμήματα του ψηφιδωτού δαπέδου της ρωμαϊκής έπαυλης είναι ορατά ακόμη και σήμερα), προκαλώντας ορισμένες ζημιές στο κτίριο του ναού.
Κατά τη βυζαντινή περίοδο, οι ντόπιοι χρησιμοποιούσαν τα ερείπια ως πηγή δομικών υλικών. Και σήμερα, σχεδόν όλα τα παλιά κτίρια στην Κουκλία περιλαμβάνουν μία ή δύο πέτρες από ένα από τα σημαντικότερα ιερά του αρχαίου κόσμου.
Τέλος, κατά τον Μεσαίωνα, στην κορυφή των πέτρινων θεμελίων χτίστηκε ένα εργοστάσιο ζάχαρης, με αποτέλεσμα να καταστραφεί ό,τι βρισκόταν σε ύψος μεγαλύτερο από μισό μέτρο από τη βάση.
Το ιερό της Αφροδίτης ανασκάφηκε για πρώτη φορά το 1887 από ειδικούς του Ερευνητικού Ιδρύματος της Κύπρου. Μέρος των ευρημάτων μεταφέρθηκε στο Βρετανικό Μουσείο.
Οι ανασκαφές συνεχίστηκαν από βρετανική αποστολή κατά τα έτη 1950–1955. Το 1996, στο χώρο του ιερού της Αφροδίτης, τις έρευνες συνέχισε μια ελβετο-γερμανική αποστολή.
Σήμερα, από το ναό της Αφροδίτης έχουν απομείνει μόνο μερικά αρχιτεκτονικά τμήματα, τα θεμέλια και πέτρες διάσπαρτες σε όλη την έκταση του ιερού.
Δίπλα στο ιερό βρίσκεται η εκκλησία της Παναγίας Καθολικής (Panagia Katholiki), που χτίστηκε τον 12ο αιώνα. Στο εσωτερικό της εκκλησίας μπορεί κανείς να θαυμάσει παλιές τοιχογραφίες των αιώνων 14–16.
Σε μια γωνιά της περιοχής του πρώην ναού μπορεί κανείς να δει ένα αντίγραφο του ψηφιδωτού δαπέδου «Η Λήδα και ο κύκνος», το πρωτότυπο του οποίου εκλάπη τον 2ο ή 3ο αιώνα μ.Χ. και στη συνέχεια αποκαταστάθηκε στο Λονδίνο.
Κοντά στο ιερό της Αφροδίτης, στο παλιό αρχοντικό των Λουζινιάνων La Cavocle, λειτουργεί το αρχαιολογικό μουσείο της Παλαιάς Πάφου.
Στη γκαλερί του μουσείου εκτίθενται, με χρονολογική σειρά, ευρήματα από την Παλαιά Πάφο, μεταξύ των οποίων:
Οι ανασκαφές στο ιερό της Αφροδίτης συνεχίζονται μέχρι και σήμερα, γι' αυτό και η συλλογή του μουσείου ανανεώνεται συνεχώς.
Η πρόσβαση στο ιερό της Αφροδίτης στην Παλαιά Πάφο είναι δυνατή μόνο με ιδιωτικό μέσο μεταφοράς. Χάρτης «Cyprus Inform. Στα ιερά μέρη. Κουκλιά», σημείο «Σ».
Είναι εύκολο να βρείτε το ναό της Αφροδίτης: από τον αυτοκινητόδρομο Α6, που συνδέει την Πάφο με τη Λεμεσό, πρέπει να βγείτε ακολουθώντας την πινακίδα προς Κούκλια και στη συνέχεια να ακολουθήσετε τις πινακίδες προς Κούκλια και το Ιερό της Αφροδίτης.
Αν έρχεστε από τον «τόπο γέννησης» της Αφροδίτης, συνεχίστε κατά μήκος της θάλασσας στον αυτοκινητόδρομο Β6 προς την Πάφο, στρίψτε δεξιά μόλις δείτε την πινακίδα προς Κούκλια και, μετά από περίπου ένα χιλιόμετρο, θα βρεθείτε στο πάρκινγκ δίπλα στην είσοδο του ιερού της Αφροδίτης.